56

Scriptores  occidentales  de  Heraclio.

Suscepit  igitur  lignum  sanctae  crucis,  et  omnes  populi
cum  ramis  gaudentes  et  cereis  alii  obviam  pergunt,  et  alii
subsequuntur.  Odor  enim  suavissimus,  volitante  divinilus
aura,  per  hominum  pectora  se  diffudit  usque  Jerusalem,,  ex
quo  de  phano  Cosroe  sumpta  est  sancta  crux.  Cum  igitur  Imperator, ­
  de  monte  olivarum  descendens,  per  portam,  qua  dominus
intravit  tempore  passionis,  cum  equo  regio  et  imperialibus
ornamentis  intrare  vellet,  repente  lapides,  de  porta  descendentes
  et  unum  parietem  continuum  facientes,  m.eatum  clauserunt.
Admirantes  cuncti  et  atloniti,  in  a.ltum  respicientes  viderunl
signum  crucis  in  coelo  flammeo  splendore  fulgentem.  Angelus
quoque  domini  illud  in  manus  accipiens  ait:  quando  rex
coelorum,  redemptioni  s  humanae  c  ompleturus  s  acramentum,
  per  hunc  aditum  intravit,  non  se
purpur  atum  aut  coronatum  exhibuit  in  praccellentis
  equi  vehiculo;  sed  humilis  aselli  tergo
insidens  cultoribus  suis  humilitatis  reliquit
exe  mpI  um.  Quibus  dictis  angclus  confestim  &>elum,  ascendit.
  Trine  imperator,  depositis  insigniis  dignitatis,  discalceatus
et  linea  zona  accinctus,  crucem  manu  suscipiens,  perfusus
lachrymis  et  erectis  ad  coelum  oculis  ad  portam  properat,  illoque
  hurniliter  appropinquante  duritia  lapidum  coeleste  sensit
imperium;  statimque  porta  se  surrigens  liberum  intrantibus
patefecit  ingressum.  Gloriosus  autem  Augustus  in  laudibus
prorum,pens  ait:  o  crux  splendidior  aslris,  mundo
celebris,  hominibus  mul  tum  amabilis,  sanctis  universis,
  quae  sola  fuisti  digna  portare  talentum
mundi,  dulce  lignum,  dulces  clavos,  dulcia  ferens
po  ndera,  salva  praes  entern  catervam,  in  tuis
ho  die  laudibus  congregatam.  Crucemque  in  suo  loco
restituit.