290
Joseph Climel.
In Rom bemühte sich die ungrisch-österreichische Gesandtschaft,
Bischof Augustin von Raah an der Spitze, den Papst und das Cardinal
- Collegium gegen Kaiser Friedrich einzunehmen und für die
Wünsche und Schritte der ungrischen und österreichischen Stände f
günstig zu stimmen; des Bischofs Rede war jedenfalls unterwürfig
und seiner doppelten Stellung entsprechender als die (angeblichen)
Briefe des Eizinger und des jungen Königs. — Der Papst fand es
jedoch angemessener, den früheren Beschlüssen treu zu bleiben und
seinem Schützling, Kaiser Friedrich, den geistlichen Beistand, den
er ihm hatte angedeihen lassen, nicht zu entziehen i).
des erzbischöflich salzburgischen Kanzlers Bernhard von Krayburg hervor,
der unter anderm in die Worte ausbricht: „0 Caspar Venn dl infor-„mator
Regius. Ubi cubas, quo te queso fortuna dejecit, quo
»t e sepeliuit? 0 pilis canis barbatus ubi speras, ecce spes
„tua lapsa est, obsequia et tua fides ruine date sunt. Quis
^tibi nunc miserebitur, quis tui recordabiturj quando tuis
„renuncciabis compedibus, quando über abibis a vinculis,
»oberem hew liabes materiam 1 amentandi.’’ — Vielleicht taucht
über sein ferneres Schicksal später eine Urkunde auf, vielleicht ist er im
Kerker gestorben.
*) Pray in seinen Annalen (III, 103 — 105) theilt den bischöflichen Vortrag aus
der ofterwähnten Melker Handschrift (Nr. 13, Fol. 238) mit. — Wir heben
folgende Stellen heraus: (Der Bischof beruft sich vorzugsweise auf das
Testament K. Albrechts) „Olim namque gloriosae memoriae Albertus Roma-„norum,
Hungariaeque rex, viam ingressurus universae carnis, testamento
„solenni ordinato, ususque facultate, et jure vi concordatorum inter quondam
„suum, et dicti Romanorum regis avos, et patrem suum, patremque et
„patruos regis, sibi competente, inter cetera decrevit, quod &i Elisabet uxor
„sua, quam decedens gravidam relinquebat, filium masculum pareret, illius,
„et terrarum et dominiorum suorum cura ad eandem, et
„seniorein ducem pro tune Austriae, et alios (9) per regna,
„et principatus suos deputandos, cura, et gubernatioperti-„neret,
adjiciens eundem postumum suum in Posonio, tan-„quam
Hungaris, Bohemis, Austra 1 ib us, et Moravis plu-„rimum
accessu commodoso educandum. Praefata autem Elisabeth
„regina limites facultatis suae excedens, filium Ladislaum, postea
„in regno Hungariae natum, unctum, et coronatum, adhuc infantulum una
„cum sacra corona Hungariae ad manus, et terras patrimo-„niales
illustrissimi principis Friderici, contra volunta-„tem,
et absque consilio regnorum, etprincipatuum suorum,
„contra praefati lestamenti disp ositionem tradidit, dicta
„regna et principatus plurimis discordiis, et guerris involuendo.” — „Quibus