Stab und Ruthe im Mittelalter.
217
Zwei Knaben, der ältere fünfzehn-, der jüngere zwölfjährig, die
auf Befehl des Abtes einem ferne wohnenden Mönche Brod zu bringen
hatten, fanden auf ihrem Wege eine giftige Natter. Unerschrocken
griff der jüngere Knabe das Gewürm auf und kehrte mit seinem bedrohlichen
Gefangenen wie im Triumph ins Kloster zurück. Wegen
ihrer kecken Überhebung strafte der Abt beide Knaben mit Ruthenstreichen
90 ).
Und selbst an Erwachsenen wurde Verletzung klösterlicher
Disciplin oft mit Gerte etc. geahnt.
Der h. Benedict schlug einen Mönch, den der Teufel öfter
zum Herumschwärmen veranlasste, mit der Ruthe. Von dieser Zeit
wich von dem Gestraften die Versuchung 97 ).
Infantulos vero, usque quindecim anno rum, non excommunicari,
sed praecipimus vapulare pro culpis. Post quindecim vero anno,
jam non vapulare, sed excommunicari condecet. Regul. Magistri c. 14 ap.
Holsten, cod. regul. 1, 248, cl. 1.
Poenitentiae itaque, quae sunt pueris iniungendae usque ad annum
quintum decimum, vel ad summurn XVI etc. Constit. Calinaldul. (S.XI)
ap. Holsten. Cod. regul. 2, 239, cl. 2. cnf. Schwab. Landrecht c. 151, p. 148.
edt. Wackernagel, v. Senkenberg. Corp. jur. Germ. T. 2, P. 1, p. 233, nr. 9.
edt. Frankf. 1766.
tJ6 ) Panem ahbas per duos pueros miserat, quorum maior habehat aetatis
annos quindecim, minor duodecennis erat. — Sed cum infantium
fidem atque virtutem ceteri praedicarent, ahbas ille altiori consilio, ne infirma
aetas insolesceret, virgis utrumque compescuit, multum obiurgatos,
cur ipsi quod per eos Dominus operatus fuerat, prodidissent. Sulpicii
Sever. (f 410) Dialog, op. 1, p. 74, 1. 13 seq. edt. Veron.
Einem Mönche, der sich mit dem Gedanken trug, wieder in die Welt
zurückzukehren, erschien der h. Bernhard des Nachts im Traume und schlug
den zur Flucht Entschlossenen dermassen, dass man ihn in das Krankenzimmer
tragen musste. Et his dictis coepit eum crebris ictibus tundere
baculo quem tenebat, et ait—Surge nunc et fuge si poteris etc. Heribert,
(c. 1178) De miracul. ap. Chiflet. S. Bernhard, genus. 228. Ähnliches häufig.
a7 ) Pie igitur alia expleta oratione vir Dei Oratorium egressus, stantem foris
monachum reperit, quem pro caecitate cordis sui virga percussit. S.
Gregor. M. (t 604) Dialog. L. 2, op. 2. 221, c.
Ulnir an hem anhern iafi, ha hie pruher ir fiepet mt fiefpradjen, fite her
(jetltfi man au# her dprdjen, tmh trnnh hen tnitnid) !jer vor, tmh nam hen
tnth fluefi in mit einer fierten> tmtb Me fdjulh. Cod. palat. Vindob.
nr. 2672, (S. XV) p. 18 a , cl. 2. cnf. Cod. palat. Vindob. nr. 2968, p. 236 a .