Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 9. Band, (Jahrgang 1852)

Stab  und  Ruthe  im  Mittelalter.

179

der  Gebrauch  des  Stabes  gestattet.  Letzteren,  denen  zugleich  der
Genuss  der  Fleischspeisen  erlaubt  war,  wurde  sogar  bei  den  Cluniacensern
  das  Einhergehen  am  Stock,  dem  Herkommen  gemäss,  vorgeschrieben
  l4 ).
Der  h.  Bernhard  beschuldigt  manche  Klosterbrüder,  dass  sie,
um  die  Gestattung  der  leckeren  Fleischkost  zu  erlangen,  Krankheiten
vorgeben.  Es  ist  sehr  nöthig,  ruft  er  aus,  dass  man  die  kranken  Brüder
durch  Stäbe  kennzeichne,  damit  man  die,  deren  krankhafter  Körperzustand ­
  sich  weder  durch  Magerheit  noch  Blässe  verräth,  wenigstens
durch  ihre  in  Händen  habenden  Stöcke  zu  erkennen  vermöge  ,6 ).

Clerus  noster  in  Ecclesia,  quando  ad  opus  divinum  adsistit,  nisi  infirmitate
  cogente,  baculos  in  Ecclesia  manibus  non  teneant.  Regul.  S.  Chrodegang.
  (c.  767)  c.  7.  ap.  Holsten,  cod.  regul.  2,  p.  99,  cl.  2.  verbd.  Anmerk. ­
  1.  Studeant  summopere  Canonici,  praedictas  horas  vigilantissima  cura
custodire  —.  Mox  enim  ut  auditum  fuerit  signum,  festinato  omnes  ad  Ecclesiam
  conveniant.  —  Nec  cum  baculis  in  choro,  exceptis  debilibus,  sed
religiosissime  illis  standum  et  psallendum  est.  Concil.  Aquisgranens.
an.  816,  can.  131.  ap.  Hartzheim  Concil.  Germ.  1,  507,  cl.  1.
Von  einem  alten  Mönche  erzählt  der  Chronist:
„Quem  iam  senio  curvum  artusque  b  aculo  sustentantem  vidimus,  nec
tarnen  a  proposito  sancto  vel  psalmodia  continua  cessantem.”  Chron.  S.  Andreae
  (c.  1133)  ap.  P.  M.  Germ.  9,  533,  1.  8.
Bildliche  Darstellung  auf  Krücken  gestützter  Mönche  (S.  X—XI)  Pistolesi
Vatican.  3,  p.  255,  Tav.  76,  dasselbe  bei  D’  Agincourt  Vol.  5,  PI.  2,  u.Bottari
Rom.  Sotter.  V,  3,  vor  d.  Titelblatt.  Pietro  Laurati  gli  anacoreti,  in  Campo.
Sant.  d.  Pisa  edt.  Lassinio.
Der  Altvater  Zebina  verrichtete  Tag  und  Nacht  stehend  sein  Gebet,  und
erst  in  hohen  Jahren  stützte  er  sich  während  seiner  Andacht  auf  einen  Stab.
di  tyjv  6i7jV£>d3  GTa<nv  tö  ^vjpccg  aXurccog  cpspeiv  ovx  eia,  epsuTp.cc
tovto  rvjv  ßaxrvjpi'av  tcpoaicpepe,  xai  rocury  npcjax.'kivop.EVOs  vpyei  tov  Aeö 1 -
norvjv,  xat  rju^STO.  B.  Theodoret.  (f  ant.  an.  457)  Hist,  religiös,  op.  3,
1258.  edt.  Noessel.
14 )  In  nocte  quocumque  incedit,  portat  ante  se  laternam,  portatque  b  aculum
si  carnem  comedit.  Bernard.  (c.  1109)  Ord.  Cluniac.  ap.  Hergott.  Vet.
discipl.  monast.  p.  208.  cnf.  S.  Udalric.  consuet.  ap.  D’Acher.  Spicil.  4,  180.
edt.  l ma -  Ex  quo  carnem  comedere  incipiet,  quocunque  perget,  caput  opertus
caputio,  et  baculo  se  sustentans  incedere  debet.  S.  Lanfranc.  (t  1089)
Constit.  ap.  Holsten.  Cod.  regul.  2,  280,  cl.  2.  edt.  Brok.
15 )  Ad  discernendum  deinde  inter  sanos  et  male  habentes,  baculos  in  manibus
portare  iubentur  aegrotantes,  plane  necessarios:  ut  quam  pallor  in  vultu,
maciesque  non  indicat,  baculus  sustentans  mentiatur  invaletudinem.  S.
Bernard.  (  f  1153)  op.  1,  542,  d.  Paris  1719.
12  *
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.