170
Epimetrum secundum.
’lßripia iari, pi^pt elg Hepaapp.evhvg o'iyjxouo'a. Idem de bello Persico
1, 10 (T. 1, p. 47): Tö KtAixwv opog 6 TaOpog dpsißsi piv ra
npCira Kannaooxag re xai ’App.eviovg xai rCjv IIspCTap/ji.cVtwv (adde
■/.<x/ovij.£vo)v, coli, sqq.) ryjv yrjv, eri p.ivroi ’AXßavovg re xai ”Ißr/pag.
Idem ibid. 1,15 (p. 78): ’Tnepßdvn di ra aörcüv (sc. T£avaSv) ö'pia
'papay^ iari ßaSeia re xai Aiav xprip-vdidrig, p.ixP l ^ z ° c Koi.uxd.aix öprj
dtrixovaz . . . Kai p.s^pi ptiv rpjcüv npupcüv oddv fkahara 'PwptatO!?
>7 papay^ aörr) önorelrjg rvyyavei oxjGa ■ tö de ivSivde oi Il£pffapp.£-viwv
opot sxde^ovTat, ou drj xai tö toü xpvoov ptlraAAöv öcttiv x. r. A.
Idem ibid. 1, 17 (p. 84): ”Ex re ydp twv iv Tavpoig (Taupso?)
’Apptsvtwv xai ^wpa? ’ExsAe^yjvvj? (1. ’AxiAitJijv»??) norapög Edypärvjj
öv ds^ta pio)v yvjv re noXkr,v nepißdXkerai xai nora.fJ.cjjv oi äAAwv ts
dvap.iyw[j.ivo)v xai atiroü ’Apaivov, Sg dri ex rcjjv Tlepaappleviuv
xaAoupivwv nolitg peperai. Persarmenios idem ibid. memorat 1, 15
(p. 77), 2, 24 (p. 260), 2, 25 (p. 267), Adde eundem de iisdern
1, 12 (p. 59), 1, 15 (p. 74). Neque omittendus idem scriptor
gravissimus de aedificiis 3, 3 (T. 3, p. 250): Tovg de ix Tlepaupfxeviag
ini Hoyav^vnjv nopeuop-ivoug, ehe i£ atirtöv tüv Ilspotxc/jv
dp wv, sfre otä roO K:3apt^wv ppoupiov hiev, äpa^ava drt pt?i
d(ä roÖTtnv dh rcöv düo <7TcVW7rc5v evraOSa yeviaSai ' xaAoöfft dö
adrcjiv oi ini^hpioi TAAvphtv (sic) pisv töv erepov, röv ds äAAov
Hapxdg. Id. ibid. cap. 6 (p. 259) : 'Pwptaiwv re ydp xai Ibpaapp-sviojv
rd dpia xai T£avouv avrcjtv rr>de ap^dpeva ivSivde dtaaxedävvjvrat.
His addo, si Persarmeniae situm quaeres, scriptorem
Armenium, Mosen (sic volunt) Cliorenensem, qui in Geographia sua
de situ ejus et partibus baec habet (St. Martin Mem. sur 1’ Armenie
T. 2, p. 362): „La Persarmenie est a l’orient de Gordjaik’h, et
yoisine de l’Aderbadagan (Atropatene e meridie maris Caspii).”
Sequuntur nomina novem ejus regionum. Persarmeniam ipsi Persidi
hodiernae cum hoc geograpbo St. Martinus assignat (1. c. T. 1,
p. 178 sq.), situmque ejus quaerendum esse ait juxta lacum Urmia,
me addubitante; idem vero Francogallus Theopbaneum de Persarmenia
locum de ea Armeniae parte intelligit, ubi Cyrus et Araxes
flumina miscentur (Lebeau, T. 11, p. 106, nota 1), quae tarnen est
Albania veterum, non Atropatene. Theophylactus Simocatta, quod
mireris, Persarmeniae nomen non habet; est autem diligentissimus
Persicorum quoque bellorum scriptor, quae post Justinianum gesta
sunt. De scriptoribus aevi sequioris haec subjungo. Cedrenus aliorum
