Epimetrum primum.
167
Pylas Heraclius adiit, ut legiones suas inspiceret; deinde,
quem fere cardinem rei esse auguror, ut Cliosroi Persarum regi
opinionem injiceret, veile se in Isauriam Ciliciamque proficisci,
hinc in Mesopotamiam; quo facto Persa exercitus suos eodem dirigere
et a Colcliide Iberiaque cum Albania, quo Heraclius tum revera
tendebat, revoeare debebat. Quid? quod primo statim belli anno Sarbarus
Persa Armenia omissa Ciliciam petiit, ut Heraclium e terris
Ponticis et Caspiis abstraberet (Theoph. p. 469). Syriam autem
(Leucosyriam puto) imperator Graecus annis belli insequentibus, cum
in ipsa Perside ageret, ficto itinere tentayit (Tbeoph. p. 481), ut
Persas Cpolin denuo obsidentes hinc remoyeret, copiis terrestribus
yalentes, classi carentes. Hac ipsa vero Graeci yalebant, marium
adliuc tum, ante bella Saracenica, indubie domini, illiusque ope diebus
non adeo multis, quatuor vel quinque, Trapezuntem cum Lazica (Colchide)
perveniri posse constat, coli. Gibbono 1. c. cap. 48 (p. 1642,
ed. Sporschil.); ibique terrarum, unde brevior in Iberiam Armeniamque
transitus, item in Armenia boreali et orientali, mox juxta mare
Caspium meridionale, i. e. in Albania et Atropatene cum Assyiia
boreali, non in Mesopotamia bellum gestum est, quod posterius de
Cyro juniore noyimus, qui Pylas Cilicias penetrans Babylonem petiit,
ut taceam de Alexandro Magno, all. Toto igitur coelo errare yidentur,
qui Heraclium Ciliciam navibus ullo tempore petiisse dicunt, iter,
sic yolunt, terrestre Persis impedientibus, quos tarnen annis ultiinis
Bithyniam reliquisse supra monstravimus. Pylas autem Cilicias,
intus sitas, navibus nemo mortalium adit, ut hinc in Aimeniam
superiorem cum Colcliide et Iberia Albaniaque perveniat. Heraclius
vero Pylas (Bithyniae) navibus adiit, nkol rr/v jzopdav nocoadpsvog, ut
Theoplianes narrat, cum easdem Pylas yia satis longa terrestri, a
Chrysopoli (Scutario) profectus, per Nicomediam adire debuisset;
eum enim sensum scriptoris nostri antitheticum esse video. Bis
profligatis adeamus scriptores Graecos, nostram plane sententiam
tirmantes, non opinationes scriptorum scribarumve recentiorum. Eigo
Nicephorus, Theophani coaevus, de rebus post Mauricium gestis
p. 17, ed. Bonn.: '0 oe ’Hpdtieiog . . dndpag did rov Ei3£sivou
STtv.päro did Aa£ixrj? sig rriv Tiepawriv zlaßcäsiv. Cedrenus,
Theopbanis quidem ut plurimum epitomator, passim tarnen eoubeiioi,
T. I, ed. Bonn. p. 719: Kard üepoüv iarpursvas p.£T* nlo'MV
rov Ev^sivov ixövrov. Antiquior bis testibus Auctoi naira~
