Chronographia.

97

bant,  a  Persis  occidi  videret,  adversus  eos  irruit.  Tum  vero  quidam
Gigantaeae  staturae  imperatori  obviarn  factus,  eum  in  medio  ponte
aggressus  est:  quem  imperator  gravi  vulnere  percussum  in  amnis
fluentum  deturbavit,  eoque  cadente  barbari  fugere,  et  prae  pontis
angustia  se  in  tlumen  ranarum  instar  proiecere;  alii  etiam  gladiis
caesi,  cum  barbarorum  multitudo  per  fluminis  oram  diffusa  sagittas
mitterent  atque  obsisterent,  ne  Romani  transgrederentur.  Ast  imperator ­
  strenue  traiecto  flumine  pectus  hostibus  opposuit,  et  cum  paucis
  ex  sodalitio  supra  yires  humanas  certavit,  ut  Sarbarus  admiratione
perculsus  Cosmae  cuidam,  qui  fidem  desertione  ad  idola  violaverat
et  ad  Persas  relicto  Romano  exercitu  defecerat,  dixerit:  vides  Caesarem,
  oCosma,  qua  audacia  pugnainconserat,  solusque
  adversus  tantam  multitudinem  decertet,  et  velut
incus  tela  despuat?  Imperatorsiquidem  exrubris  ocreis  dignosci
poterat,  et  multa,  nullum  tarnen  cum  vitae  discrimine,  vulnera  in  hoc
proelio  acceperat.  Ea  pugna  diutius  protracta,  sole  ad  occasum  inclinato,
  ab  invicem  discesserunt.  Et  Sarbarus  metuens  noctu  retro  cessit.
Imperator  collecto  suo  exercitu  in  urbem  Sebasteam  se  contulit,
traiectoque  Haly  fluvio  in  ea  regione  per  totam  liiemem  substitit.
Chosroes  furore  percitus  misit,  qui  cunctos  tliesauros  omnium  ecclesiarum
  terrae  Persis  subditae  auferrent;  utque  irnperatorem  per-Const.

  Porphyrog.  de  cerim  (Opp.  ed
Bonn.  T.  2,  p.  188).  H.  Steph.  thes.
B.  Gr.  ed.  Has.  T.  1  ,  p.  1453  sq.  —
Ibid.  et  xai  A.  M.;  ij  xai  vulg.;  et  xai
P-vj5ep.ta  aürcö  xa3inra.ro  (et  xai  p.vjfcp-ia
  aüroö  xaSrinrero  ?)  e.  Is  igitur
lacunam  utcunque  sarcivit,  Mihi  post
ovSepiav,  quod  etiam  M.  tuetur,  excidisse
  videtur  vel  subintelligendum  xat-P‘
 av ,  consentiente  Anastasio  et  H.
Mise.:  multas  imperator  playas,  licet
nuilam  in  hoc  proelio  periculosam,
  accepit.  Aut  legebatur  ei  xai  yo
xaipiav,  quod  fere  praeferam.  Ex  eodem
Anastasio  addidi  e’v  raury  rr t  ptayw.
17)  Je  add.  ex  Anast.  II.  Mise,  (töta
vero  die  cum  in  hoc  hello  pugnassent).

Sitzb.  d.  phil.-hist.  CI.  IX.  Bd.  I.  Hft.

18)  SctpjSapog  vulg.  M.  Anast.;  ßapßapog
  Cedr.
20)  Zeßaoreiav  scripsi  pro  Se/3aoretav
  ;  Seß.  ty)V  7tc'Xiv  M.
21)  e'v  avrijj  ry  )((öpa  A.  M.;  e’xet
Cedr.;«»  hoc  g  audio  (y^apä.)  Anast.
H.  Mise.  —  v AXuv  M.
22)  xai  ante  anoar.  add.  ex  A.  M.
Anast.  H.  Mise.  (furens  misit  et
füllt).
23)  naaSiv  rvjs  itr.o  Ylipaaig  e’xxXvjtntöv
  lego  eum  Anast.  II.  Mise.:  canctarum
  ecclesiarum  r  egionis,  guae
suh  Persis  est  constituta.  Vulg.  rcöv  e’v
»ävatg;  A.  M.  rwv  e’v  naat;  «raatov  rwv
eonj.  ed.  Bonn.,  coli.  Cedreno:  «raveov
T<üv  üno  Ilipoag  e’xxXvjvtcnv.  —  vno
IUpoat£  M.  vulg.  —  oXa  om.  M.

7