804
Adler.
XII. Alius modus componendi
cum tribus vocibus.
Facias tuum tenorem non
disjunctum et bene intonatum
et facias ipsum diminutum sicut
volueris, facias quod supranus
teneat pro principio octavam
altam et ex consequenti facias
omnes decimas altas tarn in
fine concordii quam in principio,
et in medio facias ex
consequenti quod contratenor
teneat suam primam notulam
octavam vel quintam, et quod
facias omnes alias notulas sextas
altas quintam tantum ita quod
finis concordii sit octava, hec
compositio levis et utilis. In
ista compositione potest fieri
contratenor nec altus nec bassus
ita quod contratenor iste utatur
tertiis altis quod ascendat ad
quintam, ad quintam altam in
fine concordii, ut patebit per
exempla: (R.)
Sequitur alius modus componendi.
XIII. Alius modus componendi
cum tribus vocibus.
1. Fac tenorem bene intonantem
grossum, hoc est diminutum
et non disjunctum, et
fac, si velis, contratenorem
bassum subtus tenorem ita dimi-XII.
Eine andere Weise der dreistimmigen
Composition.
Man setze einen nicht getrennten
Tenor und intonire
ihn rein und mache ihn so
diminuirt wie man wolle; der
Sopran habe im Anfang die
hohe Octav und im folgenden
durchaus hohe Dezimen wie
am Anfänge so am Ende der
Concordanz; in der Mitte halte
sich der Contratenor also, dass
seine erste Note die Octav
oder Quint sei und dass die
übrigen Noten durchaus hohe
Sexten seien, die Quint jedoch
nur so, dass (daraus) das Ende
der Concordanz die Octav bilde.
Diese Composition ist leicht
und nützlich (angenehm). In
dieser Composition kann der
Contratenor weder hoch noch
tief gesetzt werden, so dass
er sich der hohen Terzen bedienen
würde und zur hohen
Quint steigen könnte am Ende
der Concordanz wie aus den
Beispielen ersichtlich: (R.)
Es folgte eine andere Art
von Composition.
XIII. Eine andere Art dreistimmiger
Composition.
1. Setze den Tenor breit und
richtig ein, d. h. so viel als
diminuirt aber nicht zertrennt
und setze, wenn Du willst,
einen tiefen Contratenor unter