Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 98. Band, (Jahrgang 1881)

344

Büdinger.

den  Antichrist  kommen  wir  immerhin  vielleicht  noch  zurück.
Wie  entschieden  sich  aber  Gerhoh  gegen  die  willkürlichen
Schilderungen  dieser  Zukunftszeit  erklären  durfte,  mag  doch
hier  schon  erwähnt  sein. 1
Bei  dem  ersten  Anblicke  von  Gerhoh’s  Buch  über  den
Antichrist  bekommt  man  den  Eindruck,  dass  es  sich  hier  um
eine  Widerlegung  eben  des  achten  Buches  unseres  im  vorigen
Jahre  verstorbenen  Otto  handle.  Denn  mit  einigem  Ingrimm
wendete  sich  Gerhoh 2  sofort  gegen  die  aus  der  Wunderquelle 3
genommene  erste  Theorie  Otto’s,  dass  der  Antichrist  aus  dem
Stamme  Dan  geboren  sein  werde,  dann  gegen  seinen  Auszug
aus  Babylon,  gegen  seinen  Sitz  in  Gottes  Tempel  zu  Jerusalem, ­
  was  denn  in  den  nächsten  drei  Capiteln  gründlichst
widerlegt  wird;  aber  weitere  Zusagen 1  bleiben  zunächst  unerfüllt. ­
  Immerhin  kann  auch  diese  Polemik  als  ein  Zeugniss
der  verhältnissmässig  freien  kirchlichen  Anschauungen  gelten,
welche  in  dieser  Zeit  überhaupt  zulässig  waren  und  von  Gerhoh
stets  bekannt  wurden,  der  ja  auch  Arnold’s  von  Brescia  Hin-1

  Totus  vero  sermo  noster  ad  hoc  tendit,  ut  demonstret  preterita  ecclesie
et  inimicorum  eius  contra  eam  gesta  sufficientia  esse  ad  inpletionem
scripturarum  de  Antichristo  loquentium,  etiam  si  non  veniat  talis
bestia,  qualis  vulgo  estimatur  venturus  Antichristus.  —  —  —  qui.  .  .
duos  testes  Enoch  et  Heliara  materialiter  occidat  ac  cetera  peragat,  que
de  illo  ecclesiastica  magis  opinio  quam  fides  tenet;  fides  euim  nobis
solum  in  deum  patrem  et  in  dominum  Jesum  atque  in  amborum  spiritum
est  et  esse  debet  De  Antichristo  vero  nicliil  aliud  nobis  in  fide
esse  debet,  nisi  quod  per  eius  adventum  et  operationem  seripturae  de
illo  propbetantes  compleri  necesse  est.  Praefatio  I,  p.  16.  Hieber  gehört ­
  neben  I,  1  und  I,  90,  p.  13  und  180  auch  noch  in  der  Schrift  de
corrupto  ecclesiae  statu  (Migne  patrol.  CXCIV,  73,  c.  109):  nam  plures,
quorum  beatus  Gregorius  est  praecipuus,  Eliam  et  Henoch  asserunt  corporaliter
  venturos  et  cum  Antichristo  pugnaturos  atque  ab  illo  corporaliter
  interficiendos;  alii,  quorum  vir  illustris  Hieronymus  est  praecipuus,
Moysem  et  Eliam  duos  iam  designatos  interpretantur,  qui  cum  Domino
in  monte  apparuerunt.
2  I,  1,  p.  13.
3  Vgl.  unten  S.  353  flgde.
4  Videndum  quibus  innitatur  fundamentis  .  .  .  quod  duos  testes  Enoch  et
Heliam  in  personis  materiali  gladio  occisurus  dicitur,  quod  tres  reges
Aethiopiae,  Lybiae  et  Africae  superaturus  et  post  trium  aunorum  et  dimidii
  regnum  a  Domino  interficiendus  perhibetur.  Eben  dies  ist  Otto’s
Meinung:  VIII,  5  und  6;  vgl.  unten  S,  355  flg.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.