Der Averroifirous in der cliriBtlicli-peripatetisclien Psychologie.
241
gehen intellectiver Acte in unserer Seele ein Zeugniss dafür
sei, dass der lntellect Wesensform des Menschen sei; 1 eben
so sehr aber die Objecte dieser Wahrnehmung: die von allen
Singulären losgelöste Cognitio universalis, 2 die Intentiones
secundae, nämlich Genus und Species, 3 die Entia rationis, 4
die Keflexion über unsere Erkenntnisse. 5
Die intellective Seele ist nicht die einzige Wesensform
des beseelten Menschengebildes; vielmehr hat der Körper des
Menschen als solcher seine eigene Form, die so gewiss von
der Intellectivform des lebendigen Menschengebildes zu unterscheiden
ist, als die elterlichen Hervorbringer des Menschenleibes
und ihre auf Erzeugung des Menschengebildes gerichtete
Thätigkeit von Gott und dessen Thätigkeit in Erschalfung der
Menschenseele zu unterscheiden sind.® Jene, die dem Menschenkörper
seine selbstige Form absprechen, behaupten, dass die
ursprüngliche Wesensform des Menschengebildes beim nachfolgenden
Eintritte der intellectiven Seele in dasselbe zerstört
werde, und in Folge dieser Zerstörung werde die Materie des
Leibes für die Reception der intellectiven Wesensform dispo-1
Impossibile est aliquem experiri, nisi habeat potentiam experimentativam,
quia esset actus sine potentia. Sed si intellectus copulatur nobiscum
solum et non informat nos, nos non habeinus potentiam experimentalem,
sed intelligentia, quae copulatur nobiscum, habet illam, quia per potentiam
imagiuativam nostram, per quam copulatur nobiscum, non experimur
nos intelligere. Ibid.
2 lila non potest esse actus alicujus sensus, quia talis cognitio universalis
et abstractiva non potest exerceri per organum; omne enim organum
determinatur ad certum genus entium, sed actus qui non potest exerceri
per organum, non potest esse actus sensus. Ibid.
3 Nulla potentia potest cognoscere aliquid sub universaliori ratione, quam
sui primi objecti; sed sensus est singularium, quae sunt in materia. Ibid.
4 Patet: Tum quia fabricamus ens rationis, cujus praedicatum et subjectuin
est nihil, ut hic: nibil est nihil; hoc non potest sensus, quia sensus requirit
sensibile ut sensibile, et per consequens ut ens. Tum, quia entia
rationis fundantur in intentionibus secundis; si ergo non potest in istas,
nec in illa. Ibid.
J Patet, quia sola immaterialis est super se reflexiva. Ibid.
G Diversorum agentium diversis mutationibus impossibile est terminum esse
unum et eundem numero; hoc probatur ex 5 Pbysic. text. comm. 12.
Sed hoc in generatione hominis agit propria mutatione, et Deus in ereaudo
animam agit alia, aut etiam alio tempore sine mutatione. Igitur alia et
alia forma terminat hiuc inde. 3 qu. 19, art. 1.
Sitzuogsber. d. phil.-hiat. CI. XCYIII. Bd. I. Hft. 16