Zur Kritik und Würdigung der Passio sanctorum quatuor coronatorum.
769
S. 328, 17 ist wieder in B richtig überliefert et quomodo
iubesj denn Simplicius spricht mit dem Bischöfe Cyrillus,
nicht mit seinen Genossen. Ebenso ist mit B S. 328, 22 zu
lesen et facto eo secundum ecclesiasticam consuetudinem catecumino,
statt catecuminum.
S. 329, 2. Statt per illud liest B mit drei jüngeren
Handschriften per ipsum. Genau so erscheint ipse für idem
und is an folgenden zwei Stellen gebraucht: 337, 7 in ipsis
autem diebus ambulauit Diocletianus exinde ad Syrme; 337, 20
hi compellebantur ad sacrificandum, sed ipsi reluctantes. Im
gleichen Sinne gebraucht es Victor von Vita nicht selten; vgl.
I, 19: referam factum, quod ipso gestum est tempore; I, 43:
ipso autem Geisericus praeceperat tempore. — S. 329, 3. Die
erste Hand von B liest respondens Claudius dicens ei, B 2 dagegen
respondit Claudius dicens ei. — dicens ei statt des et
dixit der jüngeren Handschriften ist unbedingt richtig, da
dieses Participium neben respondens überaus häufig gebraucht
wird. Vgl. 326, 22 und 24; 327, 10; 329, 17; 331, 2; 332,
1, 7 und 21; 334, 3, 21, 22, 30; 335, 18; 336, 5, 11, 15
und 21. Darnach müssen drei weitere Stellen nach B geändert
werden, nämlich 327, 12 respondit Simplicius dicens,
328, 16 respondit Simplicius cum lacrimis dicens, 329, 6
respondit pliilosoplius dicens ei. Ferner bleibt es zum Mindesten
fraglich, ob das ursprüngliche respondens mit .Recht zir
respondit geändert ist. Denn wir treffen Aehnliches nicht bloss
in der Passio. selbst, wie 328, 4 ff. ad quem uenientes noctu
Simpronianus, Claudius, Nicostratus et Castorius una cum Simplicio;
quem inuenerunt in catenis constrictum, 332, 25 ad quem
philosophi dicent.es (so B, dixerunt die jüngeren), sondern das
Participium Praesentis erscheint auch bei Schriftstellern des
fünften und sechsten Jahrhunderts als Stellvertreter eines Verbum
finitum. Vict. Vit. I, 50: discedens midier cum filiis refutata,
confortatur Saturus ad coronam; II, 6: exultans
multitudo catholica sub barbara dominatione de ordinatione pontificis
reparati. nam maximus iuuenum numerus . . . adtestabatur,
quod numquam uidisset episcopum in throno sedentem; II, 24 :
cremantes graui suspendio at.que ingentia pondera pedibus conligantes,
lamminasque fern ignitas dorso, uentri, mamillis et
lateribus adponebant. Höchst auffallend ist dieser Gebrauch
Sitzungsfcer. d. phil.-hist. CI. XCVII. Bd. III. Hft. 49