506
Ho er ne s.
Dennoch nimmt der Verfasser des Schern, an, dass der Name
des Landes vom Berg; und Schlosse Hum bei Mostar ausgegangen
sei, und fraglich bleibt es, ob Konstantin mit dem
Schlosse Chlum unweit von Bona (Blagaj) nicht doch das auf
dem heutigen Hum bei Mostar gelegene bezeichnen wollte.
Andere halten für das Chlum des Porphyrogennetos die Ruine
Zalom Palanka (Zalom = Zachlum) östlich von Nevesinje, wo
auch eine römische Inschrift gefunden wurde. Doch liegt diese
Ruine fast dreimal so weit von Blagaj als Mostar, und der
Podvelez, an dessen Südfuss der Burgfels von Blagaj ansteigt,
erstreckt sich nicht nach Osten, sondern nach Nordwesten,
gerade in der Richtung auf Mostar, und fällt dicht gegenüber
dem Hum zur Narenta ab, so dass die Angabe, beide Schlösser
lägen auf einem Berge, nur auf einem nicht allzugrossen
Irrthum beruhen würde.
II. Umgebungen von Mostar.
a. Blagaj und Bisce.
Schern, p. 147 s. Blagaj (locus thesauri vel pacifiea
silva vel demurn mitis climatis locus 1 Hercegovinae dueum
postrema sedes fuit. A Mostar est ad ortum horis duabus ad
radices apricas montis Velez ac in fundo boreali plani Bilde.
Ex dicti montis radicibus assurgit saevus scopulus altus plusquam
sexcentis pedibus romanis procero fonti fluminis Buna
(turbans — falsche Ableitung vom slav. Worte buna ,Empörung 1 )
insidens. In scopulo igitur isto ceu in elevato et undique vix
scandibili acervo est per antiquum adhuc in bono statu solidum
de minoribus fortalitium tribus provisum cisternis. Priscis
temporibus fortalitium hoc in plano ad scaturiginem considerabilem
defendebat civitatem Blagaj nunc autem nonnisi paucas
1 Locus thesauri vielleicht mit Bezug auf den im Volke verbreiteten Glauben,
dass in und um Blagaj noch grosse Schätze aus der Zeit Herzog Stephans
vergraben sein sollen. Was das Klima betrifft, so gedeihen in der Ebene
selbst Oelbäume; ,Granaten, Feigen, Vitex agnus castus, Plumbago europaea
und Ruscus aculeatus herrschen vor 1 , Blau, Reisen S. 47 Anm. Am freundlichsten
ist der geschützte Winkel von Blagaj. Von der offenen Ebene
sagt Sehern, p. 150: Bisce arboribus destitutum magno boreali vento
patet ita ut subinde transitum praepediat.