Beschreibung der isländischen Saga. I.
135
their allir vidh thessa sögu, C. 25, 9 oJc er sd lengi vidh thessa
sögu, Reykd. S. 239 fdtt verdhr frd honum vel sagt i thessari
s'ögu, S. 242 er vidh thessa sögu koma at nokkru, S. 255 sd
madhr er nefndr til sögunnar, S. 282 sein enn man heyra mega
sidharr i sögunni, S. 288 sem enn md marka i thessum frdsögnum,
S. 291 sem sagt er fyrr i Reykdaela sögunni, d. h. im
früheren Theil der Saga, Svarfd. S. 143 Thessa menn nefnum
ver til sögunnar, S. 182 ok er kann or sögunni fyrst, er erscheint
später wieder, S. 186.
Vgl. auch Njala C. 144, 87 en thö at hjer sje sagt frd
nökkurum atburdhum, ihd eru hinir thö miklu fleiri, er menn
hafa engar frdsagnir af und Vatnsd. S. 20, 31, Grvmr vardh
ok kynsaell ok kom mart göfugmenni frd honum, thött her se
eigi nefndir.
In dem Ausdruck, Jemand komme nicht mehr in der Saga
vor, er ör sögunni, bedeutet saga wohl die litterarische Form
des vorliegenden Stoffes. Beispiele s. Döring, Bemerkungen
S. 43, dazu Gluma S. 348, Ljosv. S. 47, Vapnf. S. 11; —
Svarfd. S. 182 heisst es: ok er hann ör sögunni fyrst, bis S. 186
nämlich.
Wenn es heisst, dass eine Person auch in anderen Sagas
vorkomme, — Finnb. S. 92, von Finnb. also zunächst Anspielung
auf Vatnsd., — so liegt einem solchen Ausdruck jedesfalls
die Voraussetzung einer litterarischen Form dieser Erzählungen
zu Grunde. S. auch die Berufungen, Beziehungen auf benannte
Sagas, Eigla C. 78, S. 589 (Saga von König Hakon), Eir. N.
S. 459 (sem segir i sögu Eireks), Eyrb. S. 122 (Heidh., Laxd.),
Finnb. S. 76 (Saga von Gunnbjörn), Grettla C. 10, S. 15 (Laxd.),
C. 12, S. 20 (Saga von Bödhmodhr), C. 14, S. 22 (Band.),
C. 58, S. 132 (Bjarn., Hardh.), S. 97 (Alfgeirsthdttr), C. 62,
S. 146 (mikil saga von Grimr), Laxd. C. 67, S. 290 (Saga von
Thorgils, sem i sögu Thorgils segir), C. 69, S. 296 (Njardhv.
sem segir i sögu Njardhvikinga), Vatnsd. S. 75, 15 (Hallfr.),
Thorst. S. 170, 15 (Njala), S. 170, 25 (Brjanssaga). Der Plural
sögur ist weniger deutlich, Eyrb. S. 123 (ok eigi vita menn
neinar sögur af honum), Finnb. S. 92 (ok ero margar sogur frd
hverjum theira), Svarfd. S. 192 (margar eru sögur afVallaljöti). 1
1 S. Döring S. 21.