Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 96. Band, (Jahrgang 1880)

682

Petsclienig.

II,  17  uniuersa  tela  furoris  in  persecutionem  ecclesiae  catholicae
  .  .  .  conuertil.  BVCMa  persecutione.  Für  in  mit  dem
Ablativ  statt  mit  dem  Accusativ  bietet  Victor  zahlreiche  Beispiele. ­
  Dass  diese  Stelle  denselben  anzureilien  ist,  zeigt  III,  44
in  gaudio  conuersus.  Ferner  gehören  hielier:  I,  11  in  amaritudine
  (BP)  absinthii  uersa,  II,  39  Carthagine  (BVCPR)  ueniatis,
III,  12  in  persecutione  (so  M,  prosecutione  BVL)  uenturis,  III,  68
abierunt  in  captiuitate  Maurorum  BVCafi.
III,  3  quisquis  enim  aliquid  prauitatis  inuenerit,  sibi  imputato
  quod  incurrit.  imputato  schrieb  Halm  nach  einer  Coni.
Mommsens;  die  Mss  lesen  imputat.  Das  Praesens  ist  ohne
Zweifel  richtig  und  steht  für  das  Futurum  wie  II,  4  habetis  und
iubentur,  III,  17  si  iuruueritis  ita  .  .  .  dimittit  uos,  II,  5  gubernat,
II,  43  et  facio,  II,  44  et  ego  scribo,  Pass.  12  nemo  me  separat.
III,  9  quod  eis  nec  donandi  nec  testandi  aut  capiendi  uel  ab
aliis  derelictum  penitus  ius  esset.  Statt  ius  esset  haben  die  Mss
subiaceret.  Zu  diesem  Verbum  vgl.  man  Lac.tant.  de  ira  dei
18,  14  si  deo  subiacet  cogitare,  sapere,  int  eiligere,  prouidere,
praestare;  inst.  diu.  VII,  20,  11  deo  autem,  cui  subiacet  posse
omnia;  dazu  Bünem.  —  subiacere  mit  dem  Dativ  hat  also  die
Bedeutung  ,in  jemandes  Macht  stehen,  jemandem  zukommen'.
Es  wäre  daher  nicht  gewagt,  wenn  man  hier  penitus  (ins)  subiaceret ­
  schreiben  wollte.  Aber  dies  ist  durchaus  unnöthig,  da
der  Genetiv  des  Gerund.  den  Infinitiv  vertritt.  Dieser  Gebrauch
findet  sich  bekanntlich  bei  Tacitus;  vgl.  Drägers  Einl.  z.  d.
Ann.  S.  24,  Hist.  Synt.  II,  802.  Dass  derselbe  sich  aber  bis
in  die  späteste  Latinität  und  weit  ins  Mittelalter  hinein  erhalten
hat,  beweisen  Jordan.  Get.  c.  10  nec  Moesiae  solum  credens
sibi  tutum  fore  aliquantum  remorandi,  Leg.  Liutprandi  15,  I
(720  n.  Chr.)  pigneratüs  fuerit  in  bis  rebus  in  quibus  lecitum
est  pignerandi.  Wie  de)'  Gen.  Ger.  bei  subiaceret  als  Subiect
steht,  so  II,  32  als  Obiect  bei  sinebat:  in  qua  constipatione
secedendi  ad  naturalem  officium  nulla  ratio  sinebat  loci.
III,  14  non  dubitantes  quod  plus  alimoniae  inopum  proficeret,
  quod  sacrosanctis  pontificibus  iuste  conlatum  est.  Alle  Mss
lesen  proficere,  nur  fehlt  quod  in  ML.  Die  Ueberlieferung  ist
richtig.  Vgl.  Augustin.  C.  D.  XXII,  28:  quod  quidem  sic  tangit
in  libms  de  re  publica  Tullius,  ut  eum  (Platonem)  lusisse  q>otius
quam  quod  id.  uerum  esse  adfirmet  dicere  uoluisse.  Zu  dieser
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.