Die handschriftliche Ueherlieferung des Victor von Vita.
677
Neutrum des Substantivs im Acc. Sing. Ueber diese
merkwürdige Spracherscheinung der späten Latinität bandelt
Rönsch 277; er citirt 18 Beispiele aus Itala-Handschriften, von
denen sich 6 nicht durch ein parasitisches m erklären lassen
(z. B. regnuni uenientem). Dieser Gebrauch beschränkt sich
aber durchaus nicht auf Bibelversionen, sondern erscheint auch
bei Schriftstellern. Vgl. saxum ingentem Anonym. Vales. 96,
simplicem uestimentum Sulp. uit. Mart. 3, 1 (cod. Ver.), minorem
tropaeum Jordan. Get. c. 58. — Bei Victor sind zunächst
folgende zwei Stellen gesichert: I, 44 maiorem obprobrium BFß
(H), III, 33 ingentem gaudium BV'CB (1:1). Ich folge demnach
auch an anderen Stellen durchwegs der guten Ueberlieferung.
I, 32 ihesaurum quod inuenerat, haberent . . . communem 0 (H),
II, 32 naturalem officium B V, III, 27 talem responsum BVaß
(H), III, 43 senilem corpus BV' (vgl. Anonym. Vales. 93 deductus
est corpus eius), III, 60 communem sepulchrum BVCMPR,
Pass. 14 naualem supplicium BV.
III. Capitel.
Eigentümlichkeiten der Coniugation.
A. Ungewöhnliche Flexionsformen, zum Theil
mit Conjugationstausch. II, 9 iectis BVCa-ß (H); vgl. Sulp.
Dial. I, 1, 2 und I, 3, 2 (cod. Monac.) und adiecentias u. s. w.
bei Schuch. I, 193 f. II, 45 nectabat BC'P'bR (H); vgl.
Sulp. Chr. II, 32, 6 conectandas (cod.). III, 29 confugiuit, BV
PR (E)-, III, 36 dicebitque BVC'R (H); vgl. Rönsch 291.
III, 51 uideam (= uidebo) 0 (Bl); vgl. Rönsch a. O. III, 60
defientium BVC. Rönsch (Rhein. Mus. 1879, S. 639) citirt
aus dem cod. Boernerian. Coloss. I, 24 suppleo defientia; vgl.
auch Kühner I, 532. III, 66 carpiunt BV'C'Pb'R (H), III, 67
capessuri 0 (H).
B. Vertauschung der genera ver bi. 1) Activform
statt des Deponens. I, 31 sortire BVCM; vgl. S. 653.
I, 36 lucrauerunt 0 (BI). II, 31 partibo BVC'MaLPR (H).
III, 64 lamentare BaL; vgl. Kühner I, 604, Rönsch 298
(6 Beispiele), lamentauerit Jordan Get. c. 33. Sicher ist daher