Ueber ein Glossenwerk zum Dichter Sedulius.
535
quellenhaft zu Grunde liegenden Werken des Remigius geben
einen unzweifelhaften Beweis, dass die Erklärungen nach Inhalt
und Form sich decken oder in engster Beziehung zii einander
stehen. Der Vollständigkeit halber will ich noch eine
Stelle aus dem Tractat de musica (s. oben) und einige Stellen
aus biblischen Schriften des Remigius, die sich leicht linden
Hessen, heranziehen, f. 125 Duodenarius uero et ipse mysticus
numerus est, quia continet in se omnes musicas consonantias
et arithmeticas propositiones, quae sunt diatessaron (diartesseron
cod.), diapente, diapason. Secundum arithmeticam uero
sesquitertia, sesquialtera (seqlta cod.) et dupla. vm. namque
ad vi. diatessaron (-eron cod.) est consonantia et sesquitertia
proportio. vnn. ad vn. diapente et sesquialtera. vi. uero ad xn.
est diapason et dupla. Ergo his duobis numeris senario uidelicet
et duodenario altero per alterum multiplicato libra consurgit.
Man vgl. damit bei Migne t. 131, p. 942 B 1.
Aus dem Commentarius in Genesin 1 (Migne a. 0. S. 53)
vgl. man mit der oben (S. 523) erwähnten Erklärung zu dementia
(deliramenta): Delirainenta, id est, uanitates uel insanias
et ineptias. Lira quippe sulcus dicitur aratri. Hinc delirare
dicuntur boues, cum exorbitant. Inde dicimus deliros homines
insanos, exorbitantes a ratione et sensu.' 2 f. 63 Paradisus
interpretatur hortus deliciarum. Vgl. Migne p. 61 Allegorice
autem paradisus praesentem significat ecclesiam, quae recte
hortus deliciarum dicitur, dum nobis in ea spiritales deliciae
administrantur. 3 f. 35/36 Loth interpretatur declinans, Sodoma
pecus mutuni, quia contra naturam irrationabiliter peccabant.
Vgl. Migne p. 581 Loth interpretatur declinans etc. p. 83 Allegorice
Loth cum suis pastoribus typum tenet haereticorum, qui relieta
ueritate ecclesiastici dogmatis eligunt sibi pulchra et humilia . . .
Sodoma pecus silens interpretatur. f. 129 Melchisedech interpretatur
rex iustitiae. Melchus rex, side iustitiae, qui nomine
et actu Christum ostendit, actu quia Christus panem et uinum
in mysterium corporis et sanguinis sui instituit. Sicut enim
1 Zuerst nach einem Garstener und Tegernseer Codex herausgegeben von
Pez, Thes. Anecd. nou. t. IV.
2 cf. Isid. Etym. X, 468.
3 cf. Isid. Etym. XIV, 143.