532
Huemer.
figurati sanguinis. Vgl. Hag. p. 210, 10 Typicus modus dicitur
. i. figuratus etc.
f. 28 Deus graece tiinor interpretatur; uenit auteni a
graeco theoro . i. uideo. 1 Damit ist zusammenzustellen (Hag.
p. 213, 2) ,medius fidius‘ dicitur quasi dios filius . i. Iouis
filius. Dios enim Graece Iouis dicitur uel clarus latine.
f. 18 Aviicus quasi animi custos uel animi aequus (equus
cod.) vgl. Hag. p. 214, 19 amiciis dicitur quasi animi custos,
inde inimicus . i. non amicus. f. 39 Naufragus dicitur qui sustinet
damna in mari. Naus graece, nauis latine, inde naufragium
dicitur nauisfractio. Vgl. Hag. p. 214, 31. Inter naues natat
piscator. Naus graece, nauis latine. Inde nausea dicitur uomitus,
qui fit propter sentinam. f. 130 Fores proprie sunt
portae, quae foris aperiuntur, ualuae quae intus. Vgl. Hag.
p. 215, 15. Fores pluraliter sunt ostia domorum, quae extrinsecus
aperiuntur, ualuae uero quae intrinsecus. 2 Dazu f. 120
Patuere .i. apertae sunt fores s. corporis; ostia fores appellat
corporis, per quos anima foras quasi per ostia exit. Mit der
Erklärung von polysemos sermo (siehe oben S. 529) vgl. Hag.
p. 215, 32 den Ausdruck: polysema signiticatio paene omnibus
Graecis praepositionibus indita.
f. 131 Testudo dicitur instar huius animalis facta, testudo
est camera curua domus, 3 quae in templis fiebat ad similitudinem
scenae; testudo etiam densitas scutorum, qua militum
capita protegebantur ad similitudinem animalis testudinis, quia
durissima testa munitur. Vgl. Hag. p. 217, 19 testudo est camera
scutorum, p. 265, 2 testudo est camera scutorum, qua
milites tegunt capita sua, cum ascendunt murum, p. 272, 11
testudo est animal tardigradum, cuius dorsum testa durissima
tegitur, 4 unde et nomen accepit. Testudo etiam est camera
scutorum etc.
1 Anders erklärte Heirick, des Remigius Lehrer, vgl. Haureau a. O. p. 136:
Et dicitur ,Deus‘ a graeco quod Theos, conuersa 0 in D. ©tjoj autem
est a uerbo ,theo‘ .i. curro. Inde est: uelociter currit.
2 cf. Isidor Etym. XV, 7 (Migne) fores dicuntur quae foras, ualuae quae intus
reuoluuntur.
3 cf. Isid. Etym. XV, 8.
4 cf. Varro, 1. 1. V, 79 (Müller, Paris 1837).