TJebftr  ein  Glossenwerk  zum  Dichter  Sedulius.

529

exceptis  sicut  supra  dictum  est  relätiuis  nominibus.  f.  40
Idolum  diminutiuum  est  ab  idea  .  i.  forma,  f.  63  Maniplos
primitiuum  est,  inde  manipulus  diminutiuum,  proprie  autem
quingenti  milites,  idem  est  et  cohors.  f.  168  Quidam  dicunt
seclum,  seculum  diminutiuum  sicut  cancrum,  cancellum  s.
frviolum  (sic)  est.  f.  73  facinus  ton  meson  est,  in  bono  enim
et  in  malo  ponitur  (ähnlich  f.  148).  f.  100  Oletum  et  olidum
idem  est  et  sunt  ton  meson,  unde  semper  egent  epitheton  .  i.
adiectiuo  nomine,  f.  103  Ululans  ton  meson  est.  Ululans
dicitur  exercitus  insequens  et  exercitus  fugiens.  f.  147  Reus
ton  meson  .  i.  in  bono  et  in  malo.  In  malo  sicut  in  hoc  uersu,
ubi  hi  mundo  damnabiles  .  i.  rei,  in  bono  sicut  in  sequenti
uersu  etc.  f.  57  Distat  inter  hic  et  hoc:  hic  ad  personas,  hoc
ad  substantiam  pertinet.  f.  39  rictus  est  nimia  apertio  oris,
uenit  autem  a  uerbo  ringo  .  i.  os  aperio.  f.  63  Meto  est  colligo,
  inde  dicitur  messis,  quod  singulis  annis  colligatur.  Metior
metiris  est  mensuro,  metor  metaris  est  eligo.  f.  83  Labere,
mitte  te  deorsum  imperatiuus  est  a  uerbo  labor.  f.  130  Petebat,
  panem  .  i.  rogabat;  peto  te  illam  rem,  et  peto  a  te  illam
rem.  f.  138  Pactus  .  i.  promittens,  pollicens.  Paciscor  duo  praeterita
  habet:  pepigi  et  pactus  sum  et  est  polysemos  (vgl.  dazu
f.  138  polysemos  sermo 1  .i.  multa  significans).  f.  142  Rigeo
facit  praeteritum  l’igui,  inde  dirigeo  .  i.  durum  facio.  f.  143
Apostata  graece,  retroc.onuersus  latine  uel  retrocedens,  hinc
uerbum  apostato,  apostatas  et  nomen  apostasia,  ipsa  res  .  i.  retrocessio.
  f.  149  Delituit  .  i.  absondit,  a  lateo  componitur  deliteo.
f.  150  Fatiscunt  .  i  .  habundanter  resoluuntur,  hio  bias  .  i.  os
aperio  facit  inchoatiuum  liisco  hiscis,  hinc  componitur  fatisco
ex  graeco  quod  est  fatos  .  i.  multum,  unde  affatim  aduerbium
et  fatisco  uerbum,  quod  significat  habundanter  resoluor.  f.  159
Venitus  .  i.  uenditus,  uenumdatus  a  ueneo,  is  quasi  uenum  eo,
sed  uenum  non  est  in  usu.
f.  105  Gratis  aduerbium  est  a  gratia.  Est  autem  gratia
spontaneum  donum  etc.  f.  89  Iamiamque  aduerbium  est  optantis
.  i.  cito.
f.  17  Dignatus  participium  pro  uerbo  .  i.  dignare.

1  Vgl.  Serv.  z.  Aen.  I,  1  f.
Sitzungsber.  d.  phil.-hist.  CI.  XCVI.  Bd.  II.  Hft.

34