Ueber ein Glossenwerk zum Dichter Sedulius.
527
discissio unius syllabae in duas facta), f. 171 Epizeuxis . i. superconiunctio
(vgl. Comm. Einsidl. p. 269). f. 172 Schesis (scescis
cod.) onomaton onomanon (nominum?) scessis multitudo (vgl.
Don. p. 398, 17).
Zu [de tropis] f. 17 Paschnies (Sed. I, 1) Metaphorice
alloquitur lectorem sub specie conuiuae inuitans ad paschale
carmen ueluti ad caenam. f. 102 Lugentia (Sed. III, 129)
metonomice (m&onomie cod.) sunt lugentia culmina. f. 67 Caro
factum (II, 43) est autem synecdoche . i. a parte totum. Homo
enim carne et anima constat (cf. Don. 400, 25).
f. 122 Restdens et loquens (cf. IV, 135) duo signa sunt
uitae et est hysterologia, primum enim reuixit, deinde resedit.
f. 136 Gloria . i . maiestas Christi. Pulchra locutio est quando
pro persona per circumlocutionem declaratur qualitas (vgl. Comm.
Einsidl. p. 270, 10 periphrasis est circumlocutio, quae fit aut
ornandae rei causa . i . ut res, quae per se pulchra est, quodam
ambitu locutionis pulchrior efficiatur). f. 101 Grata mercede
. i. uicaria, quia illum, a quo portatus fuerat, portabat. Tlaec
dicta sunt per periphrasin. f. 117 Nil fertile nutrit . i . nihil
boni. Modo allegorizat; allegoria est inuersio quando f delictam
transit ad spiritalem intellectum (vgl. Comm. Einsidl. p. 272, 15).
f. 71 Sülus regale micans. Multiplicat epitheta; epitheton est
superposita dictio, quae additur fixo nomini (cf. Don. 400, 20
Epitheton est praeposita dictio proprio nomini). Dazu f. 100
Horrens . i. toruus, horribilis; tria sunt epitheta sine coniunctione,
quae figura uocatur asyndeton (asintheos cod.). Ausserdem
werden noch einige Redefiguren erwähnt, die bei Hagen nicht
gelesen werden, f. 24 Spirantis odorem . IPypallage est, debuisset
enim dicere: sectantes odorem spirantis uitae. f. 152 per
ecbasin . i. per euagationem, quando redit ad narrationem. f. 155
Perituros (V, 351) gctc -/.oivöü (AIIO KENT cod.) est figura . i . a
communi. Dazu f. 111 Clarum communis figura est, quae graece
dicitur xo’.vou. f. 110 Reliquias suas et culmina eadem sunt,
est autem epexegesis (effexegesis cod.) quae fit, quando una res
aliis uerbis bis repetitur (repetit cod. reperitur?). f. 44 Nec
minus s. (I, 212) similiter figura est, quae litotes dicitur, cum
duo abnegatiua faciunt unum affirmatiuum. f. 171 Palinlogia . i.
repetitio sermonis, palin iterum, logos sermo . i. iteratus sermo.