526

II  u  e  m  e  r.

erraret  Crassus  inulta'  (Lucan  I,  11)  f.  168:  Crassus  imperator
Romanorum  a  Medis  et  Persis  interfectus  est  et  fuso  auro  in
eius  guttur  dicebant:  Bibe  aurum  quod  semper  amasti.  Auarus
enim  fuit  valde  et  ideo  nimium  illos  oppresserat.  Zu  den  Worten
des  Artikels  de  schematibus  (cf.  Halm,  Rhet.  alt.  min.  p.  607,  8):
,Et  quidem  gloriantur  Graeci  talium  se  figurarum  sive  troporum
fuisse  repertores'  (et  q.  gl.  G.  saepius  inuenisse  has  figuras
Comm.)  sagt  der  Glossator  für  die  mittelalterliche  Interpretationsmethode ­
  sehr  bezeichnend  f.  169:  Unde  hic  reuincit  eos  dicens
in  sancta  scriptura,  quae  antiquior  est  omnibus  humanis  scripturis,
  eas  esse  factas  et  ipsa  exempla  ponit  in  sequentibus,
quae  etiam  dicunt  se  fabulas  inuenissse.  Nam  pergentes  cum
Alexandro  in  Hierusalem  et  uidentes  in  templo  domini  picturas
occasionem  quarundam  sumpserunt.  Viderunt  enim  in  porticu
eiusdem  templi  Heliam  depictum,  cuius  (cod.  cui)  nomen  legentes
quod  etiam  solis  nomen  Signatur,  quia  elios  graece  sol 1  dicitur,
fabulam  solis  inde  composuerunt  dicentes  eum  habere  equos
propter  quattuor  tempora  anni.
Wir  wollen  nun  die  rhetorisch-metrischen  Glossen  in
unserem  Commentar  betrachten,  um  sie  mit  den  allerdings  nur
theilweise  bekannten  Erklärungen  des  Remigius  zu  Donat’s
Barbarismus  zu  vergleichen  nach  Hagen’s  Publicationen.  Zu
[de  metaplasmo  Don.  p.  395  f.  K;  comm.  Einsidl.  p.  261  f.  H]
f.  18  ,Pone‘  (Sed.  I,  3)  pro  ,depone‘  et  est  aphairesis.  f.  15  ,implesti‘
  per  syncopam  pro  ,impleuisti‘.  f.  77  Si  aliquis  dicat
interrogando,  quare  dixerit  ,nec  mora <  cum  magnum  spatium
sit  inter  XII  et  XXX  annos,  quantum  ad  hominem  pertinet,
respondet  per  parentliesin  .  i  .  interposi.tam  dictionem  cum  interrogatione
  (cf.  Don.  396,  5;  401,  10  parenthesis  est  interposita
ratiocinatio  diuisae  sententiae).  f.  104  Hoc  nomine  scilicet  ut
Israel  uocarentur.  Verba  sunt  poetae  per  parentliesin.  Aus
dem  Anhang  zu  Beda  f.  168  Episynaloipha  graece,  latine
coniunctio.  Synaloipha  in  uocalibus  transilitio,  episynaloipha
coniunctio  quando  duae  syllabae  in  unani  coniunguntur,  cui
contraria  est  diairesis  (vgl.  Comm.  Einsidl.  p.  266,  9  diairesis  est

1  Vgl.  Sed.  Carm.  p.  I,  187:
(Helias)  .  .  .  nam  si  sermonis  Achiui
Una  per  accentum  mutetur  littera,  sol  est.