Emendationen zur Naturalis Historia des Plinius. IV.
427
Verkehrtheit, die in foliis rutae candidis nid malinis aut purpureis
liegt, beseitigt ist, so wird auch die zweite Differenz zu
beseitigen und mit d flore statt fronde zu lesen sein. Auch
dieses Versehen wäre an sich allerdings, wie Urlichs richtig
urtheilt, dem Plinius wohl zuzutrauen, aber der Widerspruch,
in dem fronde tantum distant mit der folgenden Darstellung in
§. 54 und nun auch in dem unmittelbar folgenden steht, würde
das Versehen doch zu einem erheblichen und ungewöhnlichen
stempeln.
22, 76.
(Acanthi) radices ustis luxatisque mire prosunt, item ruptis,
convolsis, et phthisin metuentibus, ideo coctae cibo, maxunie tisana.
podagris quoque inlinuntur tritae et ealefactae calidis.
Urlichs hat erkannt, Vind. Nr. 482, dass das nackte calidis
nicht richtig sein könne; es bezeichnet selber keine Krankheit,
und gegen die Verbindung mit podagris . (vgl. 20, 213;
26, 101) ist nicht blos die Stellung, sondern auch, worauf Urlichs
mit Recht aufmerksam macht, die Beschaffenheit des Heilmittels.
Aber calidis einfach zu beseitigen wird deshalb Billigung
nicht finden können, weil nicht ersichtlich ist, wie es
in den Text sollte gekommen sein, wenn es fehlte. Wahrscheinlicher
ist, dass etwas ausgefallen, und vergleicht man
20, 81 podagrae autem . . , inlini cum rutae, coriandri et salis
mica. 20, 213 podagris calidis cum sale inlita. 26, 101 utrilibet
(sc. podagrae frigidae et calidae) convenit erigeron .... addito
sale modico. 31, 102 podagras (levat) cum farina ex melle et
oleo tritus, ibi maxime usurpanda observatione quae totis corporibus
nihil esse utilius sale et sole dixit: so liegt e sale ziemlich
nahe, das vor calidis einzusetzen wäre:
podagris quoque inlinuntur tritae et ealefactae, e sale calidis
(se. podagris).
22, 94.
(Boletorum) origo prima causaque e limo et acescente suco
madentis terrae aut radicis fere grandis, initioque spuma lentior,
dein corpus membranae simile, mox partus, ut diximus. illa per-