176 J. Müller.
19, 37.
De tuberibus haec trciduntur peculiariter: cum fuerint
imbres autumnales ac tonitrua crehra, tune nasci et maxime e
tonitribus, nec ultra annum durare, tenerruma autem verno esse,
quibusdam locis accepta riguis feruntur, sicut Mytilenis negant
nasci nisi exundatione fluminum invecto semine ab Tiaris.
Statt accepta riguis, wie die Ausgaben nach der handschriftlichen
Angabe des Gelenius bieten, haben unsere Codices
acceptamtur riguis oder acceptamtis riguis (D 2 ). Dies Letztere
hat Detlefsen aufgenommen: quibusdam locis acceptantis riguis
feruntur, was mir unverständlich geblieben ist. 1 Aber darin
stimme ich Detlefsen bei, dass D 2 das Ursprünglichere gewahrt
habe und dass acceptamtis zur Grundlage der Verbesserung
gemacht werden müsse. Und zwar ist dies zunächst
in acceptandis zu ändern. 2 Wird aber dies aufgenommen, so
müsste nasci aus dem Vorausgehenden ergänzt werden, 3 was
utilior. 32, 72 Echini ex aceto epinyctidas tollunt. eundeni comburi und
Anderes der Art. Auffallender schon 8, 209 castrantur feminae quoque,
sicuti et cameli, post bidui inediam suspensae pernis prioribus vidva recisa:
y suspensae‘ wird doch wohl Dativ sein, abhängig vom Doppelablativ vulva
recisa. 10, 103 vabie tanta feruntur, ut in capite ailClipantium saepe
caecae impetu sedeant. si ad nidum is (sc. auceps) coepit accedere etc.
16, 10 novissime et in sacris certaminibus usurpatae (coronae), in quibus
hodieque non victori datur sed patrianx ab eo coronari pronuntiatur, inde
natum ut et triuniphaturis conferrentur in templis dicandae. Hier hat
Detlefsen geändert in dantur, dagegen hat er 18, 252 den Singular
beibehalten: videsne ut fulgor igni similis alarunx conpressu subtegatuv
secumque lucem habeat et nocte? Offenbar kann nur cicindela als Subject
zu habeat gedacht werden. Aber im Vorausgehenden ist nur der Plural
gebraucht. Wenn also 16, 10 dantur zu schreiben ist, so gewiss auch
hier habeant. Vgl. jedoch Cic. de N. D. 1, 19, 50 Et quaerere a nobis,
Balbe, soletis, quae vita cleOTUJll sit quaeque ab iis degatur aetas. ea
videlicet, qua nihil beatius, nihil oninibus bonis ajfluentius cogitari potest.
nihil enim ciffit (sc. deus). Madvig zu Cic. de fin. 2, 7, 22 p. 179
(Ed. II) und Adversaria Critica II p. 362.
1 Das allgemeine honiines als Subject zu denken nach Beispielen wie 8, 191
iam certe iis usos Homerus auctor est scheint mir hier unzulässig.
2 Vgl. das Schwanken der Ueberlieferung zwischen obtnrandis, opturantis
und obdiirandis in §. 178.
3 Die Auffassung ,werden mit der Bewässerung herbeigeführt 4 ist sachlich
unzulässig, w r eil die tubera, wie der gleich folgende Beleg zeigt, wachsen,