Briefe  des  Claudius  Cantiuncula  und  Ulrich  Zasius.  Von  1521—1533.

461

Quid  enim  aliud  quam  et  uocis  et  scriptorum  tuorum  malleo
haereticorum  pertundis  insaniam?  Dii  igitur  te  sanum  et  prosperum
  uelint,  te  tueantur,  te  dirigant,  ut  nostris  adesse  rebus,
sanctissimaeque  fidei  causam  indefecto  uigore  adfouere  possis.
Equidem  te  tarn  desideranter  expecto,  ut  praeter  serenissimum
et  felicissimum  regem  et  principem  nostrum  a  deo  nobis  datum
non  sit  ullus  in  orbe  homo,  quem  uidere  cupidius  optem.  Senem
Zäsium  prope  iam  septuagenarium  naturam  tum  felicius  soluturum
  credito,  si  et  principem  ineuni,  quo  meliorem  orbis  uniuersus
  non  gerit,  et  te  patronum  selectissimum  ante  mortem
uidere  contigerit.  Pro  lionore  magni  principis  et  commodo
studiosorum  laboramus  quantum  possumus,  ut  in  futurum  annum
ingenii  mei  non  poenitendam  foeturam  edam  in  publicum.  Quies
eam  in  rem 1  necessaria  admodum  foret,  quam  diui  principis
indulgentia  praestare  posset;  lectioni  enim  incumbere  et  studia
adiuuare,  utraque  baec  seni  perquam  sunt  difficilia.  Ceterum
patrone  praestantissime  nostra  uniuersitas  ab  oppido  Vilingen
misere  affligitur,  qui  non  contenti  suis  nostra  quoque  appetere
alimenta,  diuorum  principum  largitiones  usurpare  pergunt.' 2
Eamque  in  rem  decreta  seu  iussa  aliqua  a  serenissimo  principe
nostro,  dum  in  tanta  festinatione  in  terras  remotas  plenam  informationem
  dare  non  potuimus  obtinuerant. 3  Quo  nomine  damno
non  modico  et  tantum  non  intolei’abili  affligimur  et  nisi  serenissima
  regia  maiestas  reducto  duriori  hoc  calculo  urbi  solita
subueniat  clementia  nostrique  et  necessitatum  nostrarum  rationem
benigniorem  habeat,  de  rebus  et  commodis  nostris  studiique
tarn  excellentis  uigore  actum  esse  ueremur.  Siquidem  non
solum  alimenta,  quibus  uiuimus,  hoc  turbido 4  negotio  perturbantur,
 5  sed  et  ceteri  conlines  uicini,  a  quibus  ex  diuorum  principum ­
  et  fundatorum  nostrorum  largitate  decimas  percipimus,
Vilingensium  exemplum  secuti  nostras  obuentiones,  alimentaque
nostra  simili  machinatione  resecturi  et  diminuturi  esse  redduntur,

1  admodum  gestrichen.
2  Ueber  die  Villinger  Streitigkeiten  liat  Riegger  in  seinen  Analecta  aeademiae
Friburgensis  ein  eigenes  Capitel  ,de  rebus  Villinganis 1  p.  106  —144.
Vgl.  Ferdinand’s  I.  Entscheidungen  darüber  (ib.  S.  136).
3  Von  Zasius  Hand  ad  marginem:  obtinuerant.
4  seculo  gestrichen.
5  Die  Handschrift  hat  perputantur.