Briefe  des  Claudius  Cantiuncula  und  Ulrich  Zasius.  Von  1521—1533.

443

Nisi  statim  reliqua  racemationum  capita  mittas,  dicam
tibi  uiolatae  amicitiae  grandem  impingam. 1
Cum  tuas  uel  literas  uel  lucubrationes  praesertim  racemationes
  ad  me  dabis,  si  forte  non  sim  Basileae  (ut  frequenter
contingit)  cura,  ut  Frobenio  reddantur  literae  et  quicquid  miseris;
  est  enim  tibi  et  mihi  amicissimus,  cui  nihil  earum  rerum
non  credi  possit.  Cantiuncula.
Omnium  bonarum  disciplinarum  studiosissimo  et  coadsertori
  candidissimo,  Dn  .  .  Alex.  Brassicano,  poetae  (l)aureato
amico  incomparabili  Tubingae.
Tengnagel:  Claud.  Cantiunculae  literae.
Aus  dem  Cod.  pal.  Vindob.  9735,  f.  5  und  6.
Basel.  VI.  28.  Juni  1522.
Claudius  Cantiuncula  an  J.  A.  Brassicanus.
Tu  quoque  feliciter  perage,  optime  Brassicane;  si  me
energia  numeri  tantum  permoueri  credidei-as,  non  quaternario
sed  quinario  fidendum  erat.  Quamuis  enim  suo  quaternario
Pythagorei  nihil  non  tribuerint,  proditum  tarnen  a  ueteribus
accepimus,  quinarii  numeri  uim  tanto  haberi  quaternario  augustiorem,
  quanto  animatum  inanimato  praecellentius  creditur.
Verum  huiusmodi  uerborum  aucupiis  inter  nos  sat  sit  usum.
Non  est  ea  arte  uel  concilianda  uel  retinenda  uera  amicitia,
ut  artificio  rhetorico  semper  egeat.  Causaris,  me  nihil  ad  ternas
tuas  respondisse,  causor  ego  tabellariorum  nescio  quorum  improbitatem,
  qui  sese  depositum  non  reddentes  mandataque  suscepta
non  implentes  infamiae  alligarunt.  Scripsi  semel,  bis  atque
iterum,  praesertim  quod  ad  tuas  eruditissimas  annotationes  adtinebat,
  certe  quae  tales  sunt,  ut  umbram  esse  cognoscam  quicquid ­
  conati  sumus,  si  ad  tua  conferatur.  Perge  rogo  de  legali
prudentia  bene  mereri.  Video  equidem,  ni  fallor  iudicio,  genium
in  hanc  rem  tibi  patrocinari  omniaque  scitu  digna  sufficere;
ego  abs  te  tamdiu  rogatus  et  jrlane  exoratus  utcunque  succenturiabo.
  Bestitutus  sum  studiis,  quae  me  relegarunt  annum
integrum,  aut  ego  illa.  Eo  quippe  anno  multas  scripsi,  sed
illiteratissimas  literas,  ita  ut  iam  uel  rubigo  ipsa  dictionis  (ipse

1  Cf.  Tererit.  Phonnio  II.  3.  92.