Beiträge zur Textkritik der Scriptores liistoriae Augustae
383
und optinuit se zu retten, kein anderes Mittel ausser der Annahme,
dass autem aus notum verderbt ist. Die Stelle würde
demnach lauten: Ex duobus liberis, quos Septimius Seuerus
reliquid Getam et Bassianum, quorum unurn {Antoninum) exercitus
alterum pater dixit, Geta hostis est iudicatus, Bassianum
notum optinuisse Imperium.
Carac. 3, 5: multos, qui caedis eius conscii fuerant, interemit.
eum qui imaginem eius honorauit * * * post hoc fratrem
patruelem Afrum, cui pridie partes de cena miserat, iussit occidi.
Ich schliesse mich hier ganz der Meinung des Salmasius an,
welcher eum zu interemit zieht; denn er bemerkt mit Recht
,et haec fuerit uarietas morum in Antonino, ut modo conscios
fraternae necis occideret, modo fautores eius‘. Vgl. Geta 7, 6:
uarietas autem tanta fuit Antonini Bassiani, immo tanta sitis
caedis, ut modo fautores Getae, modo inimicos occideret, quos
fors obtulisset. Nur erscheint mir die Setzung eines et oder
auch eines blossen Komma nach interemit nicht ausreichend,
da doch ein gewisser Gegensatz zwischen multos qui . . . conscii
fuerant und eum qui . . . honorauit obwaltet. Ich nehme
daher den Ausfall von item zwischen —it und eum an und
schreibe: multos . . . interemit; (item) eum, qui . . . honorauit.
Carac. 5, 5: Deorum seine se nominibus appellari uetuit,
quod Commodus fecerat, cum illi eum, quod leonem aliasque
fe.ras occidisset, Ilerculem dicerent. quod fehlt in BP. Wie
Jordan richtig gesehen hat, ist nach dem vorhergehenden
uetuit einfach ut ausgefallen; im Folgenden aber ist sicher zu
schreiben: cum (nonn)ulli eum.
Diadum. 5, 5: mulier quaedam propinqua dicitur exclamasse
,Antoninus uocetur 1 , sed Macrinus timuisse, quod nullus ex
eius genere hoc nomine censeretur, abstinuisseque nomine imperatorio.
Da que nicht in den Handschriften steht, vermuthete
Peter timens . . . abstinuisse. Es ist jedoch zu schreiben:
timuisse et, ... abstinuisse.
Heliog. 19, 2: deinde aestiua conuiuia coloribns exhibuit,
ut hodie prasinum, uitreum alia die, uenetum deinceps exhiberet.
BP: et deinceps. Dieses et lässt sich nur erklären, wenn man
annimmt, dass zwischen die und uenetum ein dein ausgefallen
ist. Demnach ist zu emendiren: uitreum alia die, (dein) uenetum
et deinceps.