366
Potschonig.
iu des Pacatus Panegyricus auf Theodosius his mit folgendem
Relativ elfmal, hi . . quibus einmal, in des Mamert. grat. act.
c. 1 his . . quibus, c. 14 his qui, in des Nazar. Paueg. in Constantin.
his qui zweimal. Aelmliches gilt von der Medicina des
sogenannten Plinius und von des Gargilius Martialis Medicinae,
wo freilich Rose gegen die Autorität der besten Handschriften
dasselbe Verfahren wie Peter in Anwendung brachte. Zahlreiche
Beispiele bieten die Schriften der Kirchenväter. Vinc.
Lirin. Commonit. c. 2: si ah his sensihus nullatenus recedamus,
quos sanctos maiores . . . celebrasse manifestum est; c. 11: hi
ipsi qui rodebantur; c. 12: horum quos supra memoraui; c. 14:
hi qui agunt. Ambros, de poenit. I, 2, 5: sed negant his oportere
reddi communionem qui praeuaricatione lapsi sunt; 5, 21:
si his quibus fuerit iratus ignoscat; 5, 24: his . . qui; Und.
his . . quos; 5, 26: hi qui. Vgl. ferner Pacat. paneg. c. 22:
liae . . quas; Garg. Mart. 36: haec quae; Capitolin. Clod. Alb.
1, 5: hoc quod; Garg. Mart. 34: hoc quod; Vinc. Lirin. 14: quod
agebat, hoc etiarn esset; Cyprian, de lapsis 5: hoc omne quod
gestum est; Tertull. de poenit. 1: hoc genus kominum quod et
ipsi retro fuimus. Dagegen findet sich im Singular meist is qui
(Maorin. 3, 4; Maximin. 25, 2; Plin. Sec. medic. I, 5; Pacat.
paneg. c. 16; Mamert. grat. act. c. 2, c. 18, c. 29), ebenso eos
qui fCommod. 9, 6; Pert. 10, 8; Pacat. paneg. c. 1; Mamert.
grat. act. c. 14).
Bisher haben wir nur das vorausweisende Demonstrativum
ins Auge gefasst. Zurückverweisend finden sich is und hic neben
einander an folgenden Stellen: Diadum. 8, 5: sperans eos uel
amiciores tibi futuros, si his (Peter: is, Jordan-Eyssenhardt:
iis) parceres. Aurel. 19, 2: eos (libros fatales) semper inspectos,
neque prius mala publica esse finita quam ex his (Peter: is)
sacrificiorum processit auctoritas. Firm. 3, 5: sed eosdem dentes
postea Carinus mulieri . . . dedit, quae lectum ex his (Peter: is,
Jordan-Eyssenhardt: eis) fecisse narratur. — liic allein steht
im rückweisenden Sinne Aurel. 48, 2: Etruriae per Aureliam
. . . ingentis agri sunt hique (Peter: ique) fertiles ac silnosi.
Wenn an den früher citirten Stollen wegen des unmittelbar
vorausgehenden eos noch einiger Grund zur Aenderung des
darauf folgenden his vorhanden war, so entfällt dieser hier
gänzlich. Vgl. Auid. Cass. 9, 1: cum primo Antiochensibus