Ein  Commentar  des  Floras  von  Lyon.

323

praesumptor  edixerat,  episcopcdi  audientiae  reservamus,  liis  manentibus,
  quae  circa  eos  sanxit  antiquitas.
Quid  clarius,  quid  religiosius  dici  potuit?
Fas  mim  non  est,  ut  divini  muneris  ministri  temporalium
potestatum  subdantur  arbitrio  1
Si  tirannus  invidens  et  infaustus  praesumptor  ecclesiasticos
  dehonestavit,  videat  episcopus  similiter  agens,  ne  similiter
  cognominari  mereatur.
4.
Imperator  Honorius  et  Tbeodosius  Augustus  .  .  .  .
Vacent  ecclesiae  solis,  quibus  bene  conscientiae  (sic)  sunt,  divinae
praedicationis  officiis,  cuncta  in  orationibus  celebrandis  horarum
omnium  momenta  consument.  Gaudeant  nostra  [inj  pcrpetuum
liberalitate  munitae' 2 ,  quarum  nos  erga  cultum,  pietatis  aeterna
devotione  gaudemus  3
Hane  vacationem  präedicationum  et  orationum  perturbat
episcopus,  qui  et  ceteros  ad  saecularia  jurgia  pertrahit  et  ipse
contempta  quiete  ac  verecundia  ecclesiastica  contentionibus  insanis
  et  spectaculis  gladiatoris  praesidet.
5.
Imperator  Honorius  et  Theodosius  Augustus.  Episcopos,
  presbyteros,  diaconos  et  quoscumque  inferioris  loci  Cliristianae
  legis  ministros  ab  episcopis  solum,  non  ab  alio,  oportet
accusatos  audiri.  1
Luce  clarior  sententia,  quam  in  bis  regionibus  etiam  a
laicis  hactenus  observatam  nunc  per  episcopum  metuimus  subruendam.
  Qui  cum  boni  nihil  statuat,  miror,  cur  bene  statuta
convellit?
6.
Imperator  Constantinus  Augustus.  Judex  pro  sua
sollicitudine  observare  debebit,  ut,  si  a  se  ad  episcopos  provocetur,
  silentium  accomodet.  Et  si  quis  ad  legem  Cliristianam
negotium  transferre  voluerit  et  illud  judicium  observare,  audiatur,
1  Aus  const.  Sirmond.  6.  Haenel  1.  c.  col.  456.
2  Cod.  unitate.
3  Aus  const.  Sirmond.  11.  llaenel  1.  c.  col.  463.
4  Eine  Abbreviation  der  const.  Sirmond.  15.  Haenel  1.  c.  col.  471.