Eine  römische  Synode  aus  der  Zeit  von  871  bis  878.

Cap.  VIII.
De  excommunicatis  ut  per  unamquamque  provinciam  regularis
sententia  teneatur. 1
Omnes,  qui  pro  diversis  excessibus  suis  tarn  ab  apostolica
sede  quam  ab  universis  ecclesiis  per  Samniam,  Campaniam,
Picenum,  Umbriam,  Valeriam,  Tusciam,  Flamineam,  Pentapolim
  et  Emiliam  excommunicati  per  diversas  provincias  aeque
commuuione  privati  sunt  vel  de  reliquo  fuerint,  donec  hi,  qui
ab  apostolica  sede  suspensi  sunt,  ei  legaliter  satisfecerint,  communione
  priventur.  Hi  vero,  qui  ab  aliis  episcopis,  eisdem
nihilominus  legitimam  satisfactionem  praebuerint,  sub  ejusdem
excommunicationis  vinculo  se  mauere  cognoscant.  Si  vero  post
secundam  et  tertiam  commonitionem  cuncta,  in  quibus  arguuntur,
  perfecte  non  emendaverint,  anatliematis  sententia  se  noverint
  obligatos.
Cap.  vim.
De  his,  qui  ante  audientiam  communicare  temptaverint. 2
Hi  sane,  qui  ante  audientiam  communicare  temptaverint
vel  temptaverunt,  donec  per  poenitentiam  reatum  suum  defleant,
  ad  communionem  nullo  modo  reducantur  excepto  mortis
urguente  ■  periculo.  Qui  vero  excommunicato  scienter  communicavit
  vel  communicaverit  et  a 3  modo  saltem  in  domo  simul
oraverit  atque  latebras  defensionis,  [ne]  cominus  ad  satisfactionem ­
  perducatur,  praebuerit,  donec  ab  excommunicatore  poenitentiam ­
  suscipiat,  corporis  et  sanguinis  Domini  communione  1
se  privatum  5  cognoscat.

emendaverint,  praeter  excommunicationem  etiam  anathemate  feriantur.  Am
Ende  findet  sich  folgender  Zusatz:  Si  vero  post  secundam  et  tertiam  commonitionem ­
  cuncta,  in  quibus  arguuntur,  perfecte  non  emendaverint,  anathematis
  sententia  se  noverint  öbligatos.
1  Syn.  Rav.  hat  dieses  Capitel  nicht.
2  Syn.  Rav.  Ut  excommunicatorum  fautores  et  ipsi  communione  priventur.
3  Cod.  ad.
4  Cod.  communionem.
5  Syn.  Rav.  add.  esse.

i