Erasmiana.  I.

437

Basel.  XI.  1528.'
Erasmus  an  Georg  von  Sachsen.
S.  Serenissime  Princeps:  quid  tua  Celsitudo  scripserit
Henrico  Eppliendorpio  ignoro,  scripsisse  autem  intelligo  ex
litteris  Simonis  Pistorii. 2  Sed  paucis  post  diebus  quam  litteras
tuas  acceperat,  uenit  Basileam  uehementer  commotus,  ac  mihi
iudicia  mini  tan  s,  prolatis  litteris  quibusdam,  quas  suspicabatur
a  me  ad  Illustriss.  Celsitudinem  tuam  fuisse  scriptas,  in  quibus
insimulabatur,  quasi  Friburgi  partim  ob  tumultum  illie  excitatum,
  partim  ob  aes  alienum  ab  ipso  conflatum  coactus  sit
Basileam  concedere;  ubi  cum  pari  gloria  se  gessisset,  rursus
liinc  Argentoratum  commigravit  ibique  ducem  et  propugnatorem
impii  et  Lutherani  negotii  sese  praestitisset  (!).  Eas  sane  litteras
ignota  manu  scriptas  nequaquam  agnoscebam,  nec  inter  meas
schedas  reperio,  nec  arbitror  a  me  profectas.  An  Henrico
Epphendorpio  Serenissima  tua  Sublimitas  succenseat,  me  quidem
  latet  et  si  quid  succenset,  quibus  de  causis  id  faciat,
mihi  non  liquet.  Optarim  certe  illum  tibi  suo  merito  esse  gratissimum.
  Scio  me  scripsisse  Sublimitati  tuae,  ut  ingenium
iuuenis  egregiis  dotibus  praeditum  ab  otio  luxuque  äd  honestam
aliquam  functionem  auocares.  Similia  scripsi  proximis  nundinis
ad  Hieronymum  Einserum,  quum  Henricus  Epphendorpius  iam
tertium  per  epistolam  hostilia  denunciaret,  addens  hoc  me  nequaquam ­
  cupere,  ut  tua  Illustrissima  Celsitudo  ulla  in  re
laederet  illum,  sed  ut  eadem  opera  et  ipsius  commodis  prospiceret
  et  mihi  meisque  studiis  quietam  ab  illo  pararet.  Frequenter ­
  autem  dedi  litteras  et  ad  Celsitudinem  tuam  Illustrissimam ­
  et  ad  aulae  tuae  ministros  praesertim  Emserum  et
Pistorium,  nec  satis  possum  omnium  meminisse,  quae  scripsi.
Quod  si  quibus  scriptis  aut  querelis  meis  ab  illo  factus  est
animus  tuus  alienior,  optarim  ut  pristinum  fauorem  ac  beneuolentiam
  erga  tuae  benignitatis  alumnum  recipias,  praesertim
quum  nos  inter  nos  utrinque  positis  offensionibus  ac  suspicionibus
  ita  ut  Christianis  dignum  est,  pristinam  amicitiam
1  Der  Brief  ist  jedenfalls  nach  dem  18.  Februar  auzuset/.en.
2  Cf.  Spicileg’ium  XIV.  19.