Erasmiana.  I.

433

initium  mihi  quoque  placuisse  non  eo  infitiar;  uidebatur  enim  prae
se  ferre  emendationem  abusuum  et  corruptelarum,  quae  nonnihil
  increbuerant;  at  posteaquam  hussiticas  haereses  refricare
coepit,  prodidit  sese  Satanas  eoque  tandem  ipsum  adegit,  ut
nihil  paene  integrum  in  tota  ecclesia  et  incontaminatum  reliquerit,
  a  Summo  Pontiiice  initium  faciens  et  tandem  nihil  non
eorurn  quae  a  sanctissimis  tradita  sunt  Patribus  peruertens  conspurcansque.
  Et  quidem  illius  foederi  et  coniurationi  in  hoc
institutae  nunquam  putaui  te  addictum,  sed  propter  singulärem
tuam  et  eloquentiam  et  eruditionem  cohortatus  sum,  ut  Philisteum
  hunc,  qui  sponsam  Christi  stuprare  et  contaminare  conaretur
  aggredereris  profligraresque;  id  enim  non  solum  ad  Theologos ­
  sed  etiam  ad  quosuis  Christianos  pertiuere  arbitror,  magis
autem  ad  eum  qui  profitetur  utrumque  et  maxime  omnium,  si
ita  pollet,  ut  ceteros  anteat.  Ceterum  quod  moleste  fers  hoc
uerbis  parum  ciuilibus  et  aliis  quam  te  deceant  a  me  factum
non  est,  ut  in  aliquam  sinistram  partem  accipias.  Quin  imrno
non  desino  interpellare,  obsecrare  et  obtestari,  ut  spretis  Theologorum
  iniquis  de  te  opinionibus  et  stimulis  adhuc  perseueres
in  tuenda  fide  Catholica;  uides  enim  hactenus  consiliis  tuis  quantumuis
  prudentibus  et  circumspectis  parum  quod  profectum  et
forte  si  nunc  calamum  in  eum  stringeres,  posses  cunctatione
tua  reparare  neglecta  et  eo  cunndatiorem  quam  Diuus  Hilarius
ferre  palmam,  quo  is  plures  habet,  quam  Arius  haeres,  quanquam
  persuasum  habeam  te  arrogantiam  minime  omnium  sectare,
  sed  magis  Christi  gloriam  quaerere.  Nec  est,  quod  te
ab  hoc  instituto  terreat  tantus  conuiciorum  cumulus  in  sanctissimum
  Papam,  inuictissimum  Caesarem  et  alios  magnatis
proiectus  et  congestus,  inter  quos  ego  unus  sum  uelut  Saul
inter  prophetas.  Peccatis  etenim  nostris  omnes  nos  Israelitae  commeruimus
  Golia  ab  illo  contumelias,  a  quibus  nos  aliquando  uindicabit
  pygmaeus  Dauid  non  armis  nec  ingenio  suo  iidens,  sed
spem  ponens  in  Dei  gratia  illiusque  iniuriam  aegre  ferens
inermis  armatum,  pius  impium  et  humilis  superbum  vincet.
Et  quid  te  terret  exemplum  Ozae?  satis  enim  scriptis  tuis  testaris
  te  non  solum  Christianum  quem  quoque  decet  labantem
iuuare  arcam,  sed  et  sincerum  Theologum  et  ex  eorurn  tribu
esse  ad  quos  imprimis  et  cura  et  defensio  arcae  pertinet,  profecto
  si  Oza  de  tribu  Leuitarum  fuisset  nec  temere  arcam  bobus,