Erasraiana. I.
423
uti spero clistra(h)enda. Quod Id. Septembris proximis
J(esu) Cbr(isto) . . . (algo gratias. Uelim igitur et isthic et
contemtui ut istiusmodi in omnium amnestia.
Hoc raptim (in)citante nuncio. Alias pluribus
tecum ius praesertim si seiisero te conciliat (...). 1
litterisque digna sunt applicuisse .... fratrem meo nomine
salutato.
MD . . Erasmus Roterodamus.
Aussen: Honorabili uiro M. Ortuino Gratio nt fratri
charissimo.
Von Tengnagel’s Hand: Erasmi Roterod . manus.
Autograpn aus dem Cod. Pal. Vindob. 9737. c.
Dieses Autograph des ersten Briefes des Erasmus au Ortuinus Gratius,
der überhaupt edirt wird, ist in dem all erde pravirtesten Zustande, tiefe Einrisse
haben grosse Theile der linken Reite des Briefes weggenommen, hie
und da ist die Schrift völlig verblasst, in der Mitte sind Löcher, auch der
Schlussrand ist mitten durchgeschnitten. Hie und da ist man völlig auf das
Errathen angewiesen. Jene Lücken habe ich mit Punkten bezeichnet, die von
mir gegebenen Ergänzungen eingeklammert. Ich zweifle aber sehr, dass trotz
eingehender und häufiger Beschäftigung mit diesem so arg beschädigten Briefe
meine Lesarten oder Rettungsversuche die richtigen seien und muss es einem
Tüchtigeren überlassen, den richtigen Sinn überall in das defecte Schriftstück
zu bringen.
Basel. II. 23. Mai 1522.
Erasmus an Georg von Sachsen.
S. P. Ornatissime princeps! Non erat quod magnopere
scriberem Celsitudini Tuae, nisi quod praeter spem oblato certo,
qui litteras perferret, tribus uerbis testificari uolui, illius apud
me memoriam perpetuam esse semperque futuram. Atque
utinam detur opportunitas, qua re quoque liceat declarare, quod
tua benignitas hominem haud quaquam ingratum ad amicitiam
prouocarit. Excudendorum uolumlnum meorum cura me Basileam
retraxit, 2 nescio quanto fractu studiorum, certe magno
1 conciliatum esse?
2 Erasmus schreibt darüber d. B. an Pirkheimer im Januar 1522. (Clericus
III. 707: Exauditur nunc Paraphrasis in Euangelium Joannis Ferdinando
Sitzungsber. d. plül.-hiat. CI. XC. Bd. III, Hft. 28