Emendatiorien zur Naturaiia Historia des Plinius. II.
385
mal vetant vor austro. Im Palimpsest fehlt dieses vetant, weshalb
es die neuesten Editoren beseitigten.
Zunächst scheint mir nicht stichhaltig- was Mayhoff Luc.
Plin. p. 34 gegen das zweite vetant geltend macht: ,In bis
molesta offendit tautologia, nam quum dolia aperiri iam in Universum
vetitum sit una dierum serenorum exceptione, quid
opus est singillatim adicere etiam austrum flantem et lunam
plenam, quae quidem iis, quae antecedunt, comprehenduntur?'
Wenn ich das recht verstehe, so ist Mayhoff der Meinung, dass
mit luna plena nur die Zeit der Nacht bezeichnet sei. Dem
ist natürlich nicht so. Vgl. 18, 318 silente luna noctu aut, si
interdiu, plena. 322 scrobes luna plena noctu facito. arborum
radices luna plena operito. 228 (fabam) plena luna serendam,
lentim vero a vicesima quinta ad tricesimam. 16, 194.
Ebenso muss Mayhoff der Meinung sein, dass das Wehen
des Südwinds heiteren Himmel ausschliesse. Allerdings scheinen
die bekannten Epitheta des Auster: pluvius, nubilus, nebulosus,
niger, imbricus und Aehnliches darauf hinzudeuten und Seneca
Q. N. 5, 18, 2 sagt gradezu: (nubes) in Italiam auster inpellit,
aquilo in Africam reicit. Vgl. Plin. 2, 126 umidi Africus et
praecipue auster Italiae. 18, 329. Und so ist es auch in der
That: der Südwind bringt Wolken, bringt Regen, aber wenn er
zu wehen beginnt, ist in Italien oft wolkenloser Himmel und das
währt nicht selten mehrere Tage, bis sich dann gegen das
Ende seiner Herrschaft der Himmel umzieht. Uebrigens heisst
es auch an der eben angezogenen Stelle des Plinius 2, 127
noxius auster et magis (sc, noxius) siccus, fortassis quia umidus
frigidor est.
Freilich, wenn nun auch die Gründe, welche Mayhoff gegen
die Wiederholung von vetant vorgebracht hat, unhaltbar sind,
so ist sie damit noch nicht gerechtfertiget gegen die Autorität
des besten Codex. Doch kommt den andern Codices das
Zeugniss des Cato und des Plinius selber zu Hilfe: Cat. de re
rust. 18, 2 extr. Vento austro caveto, ne quam materiem neve
vinum tractes, nisi necessavio. Plin. 18, 329 Ulme (a meridie)
flatu veniente materiam vinumqua, 1 agricola, ne tractes. Gegen
den Palimpsest und für die andern Codices spricht auch Plin.
1 So Detlefsen, die Vulgata vineamque.