Zur Geschichte der Wirksamkeit des Basler Concils in Österreich. 541
Item. Eadem prelatura cum predictis Monasteriis maxima gravamina
et iuiurias paciuntur a Castellanis dominorum principum temporalium
et spiritualium et nullam habent proteccionem ab aliquo.
Item principes temporales et Epi ad Induccionem Kartusiensium
et aliorum monachorum procurant fieri visitaciones non ob salutem
animarum, sed inplicacionem rerum temporalium, patet ex eo, quia
finita visitacione adiurant prelatos dictorum monasteriorum, ut de
singulis redditibus et superfluis illius anni plenam yelint dicere veritatem,
et illud, quod sciunt superfluum, deducunt ad aures principis,
secundum illa exaccionantur et aggrayantur monasteria predicta.
Item prelati supradicti suas necessitates et gravamina ac libertates
suas contra principibus temporalibus et spiritualibus proponentes,
si non proponunt ad libitum et yoluntatem ipsorum, statim
procurant visitaciones contra ordinacionem iuris, vt isti prelati minus
iuste deponantur et male.
It. inquisicionem subditorum ex odio et invidia contra suos superiores
proponunt, ut cicius deponantur.
It. quod Coloni prelatorum et ecclesiarum per dominos temporales
et spirituales agravantur per steuras hussitarum et adhuc
coguntur ibi ire propriis in personis.
Item relatum est domino preposito ecclesie Salzburgensis, quod
ipse cum suo capitulo coram patribus concilii ab ipsorum emulis et
detractoribus sint dilTamati.
It. predicta monasteria Salzburgensis provincie maxime gravantur
per visitaciones et reformaciones Cartusiensium et monachorum
ac doctorum secularium, Ideo provideat sacrum eoncilium de remedio
operativo.
Nota solum de Capitulo Salczburgensi.
It. quod ordinacio et reformacio Ecclesie eiusdem inmediate
pertineat ad archiepiscopum tarn in temporalibus, quam in spiritualibus.
Et in predicta Ecclesia non est servandus talis rigor, sicut
alibi, propter statum, dignitatem, et personarum nobilitatem.
It. in predicta Ecclesia Salzburgensi a treeentis annis et ultra
ex laudabili consuetudine introductum est propter personas eiusdem
ecclesie, quod quevis de licencia sui superioris babuit certam am—
ministrationem ad vsum fructuum, non ad proprietatem vsque ad revocacionem
eiusdem superioris.