Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 8. Band, (Jahrgang 1852)

Hypothese  über  den  Ursprung  des  Privilegium  majus  von  1156.  473
„et  fidei  eorum  propalator,  praeceptor  potestatis  Romanae”  u.  s.  w.
heisst  (oder  vielmehr  sich  seihst  also  nennt)  befreit  das  Land  („terra
Orientalis”)  auf  ewige  Zeiten  von  allen  Steuern  und  Tributen
an  das  römische  Reich 1 )  „quia  ipsa  et  ejus  liabitatores  ante  omnes
„illos,  qui  Romani  Imperii  subditi  sunt,  laudabiliter  elucescit.  —  Nos
„volumus  etiam,  quod  eadem  terra  in  perpetuum  liberaperseveret.”
„Etiam  praecipimus  nos  ex  romana  potestate,  quod  cum  nulla  adver-„sitate
  illa  terra  supranominata  ab  aliquo  (etwa  von  König  Rudolf)
„in  aliquo  molestetur,  si  quis  autem  contra  boc  faceret,  quam  cito
„boc  perpetrasset,  ille  esse  debet  in  hanno  Romani  Imperii  et  nun-„quam
  inde  tempore  aliquo  exire.”  —  Also  frei  ist  die  „terra  orientalis.” ­
  Niemand  soll  ihr  etwas  anhaben.  —  Siebt  man  nicht  offenbar,
auf  was  es  abgesehen?  —
Das  Privilegium  des  Julius  Cäsar  ist  das  Non  plus  ultra  von  unverschämter ­
  Schmeichelei,  die  übrigens,  wie  wir  sehen  werden,  ihr
gleichzeitiges  (das  heisst  aus  Ottokar’s  Zeit)  Seitenstück  bat.
„Nos  Julius  Imperator.  Nos  Caesar  et  Cultor  Deorum.  Nos  su-„premus
  terrae  Imperialis  Augustus.  Nos  sustentator  orbis  universi
„plagae  orientalis  terrae  suisque  incolis  romanam  veniam  et
„nostram  pacem.  Vobis  mandamus  per  nostrum  triumphum,  quod  vos
„illi  praecelso  senatori  nostro  avunculo  p  areatis,  quoniam
„nos  eidein  et  suis  beredibus  suaeque  domus  descendentibus  dona-„vimus
  vos  in  feudatariam  possessionem  perpetuo  tenendam  sibi  et
„suis  posteris  in  perpetuum  relinquentes,  quod  nullam  pote-„statem
  super  eos  statuere  debemus.”  Also  auch  hier
Unabhängigkeit.  Der  Senator,  das  ist  der  Fürst  des  Landes,
welchen  Julius  Cäsar  aus  Courtoisie  seinen  avuneulus  nennt,  ist  vollkommener ­
  Herr.  „Nos  eis  et  dictis  eis  successoribus  largimur  omnes
„utilitates  terrae  orientalis  memoratae.”  •—  Er  hat  alle  Nutzungen
(gerade  wie  im  „Majus”)  —  „Insuper  Nos  eundem  Avunculum  no-„strum
  et  omnes  eius  successores  assumimus  consiliarium  in

stechlicher  Wahrheitsliebe  geltenden  Tacitus  „den  Verleumder  des
Nero!”  —  Der  Mann  gefiel  ihm  !
*)  „Dicimus  nos  illam  eandem  terram  in  perpetuum  quietam  et  absolutam  omnis
„pensionis  et  census,  qu  i  j  am  impositus  estvel  erit  in  futurum  ab
„imperiali  potestate  aut  a  nobis  vel  successoribus  nostris  vel  quibusvis
„aliis.”  —  Das  ist  der  Vorläufer  des  „Majus,”  die  Gerechtsame  hängen  innigst

zusammen.  —-
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.