172
Horawitz.
sacrum et saxum stes, cura te serues integrum, rebus angustis
animosus atque fortis appare, inquit ille, et ea sequere, quae
certa scias esse et necessaria. Quod in tanto Germania nostra
uersatur discrimine, temerariorum quorundam concionatorum
insaniae et stultitiae tribuo, qui nulla publicae tranquillitatis et
pacis ratione habita passim euangelicas gemmas sine delectu
porcis et canibus proiiciunt conculcandas, hoc est profanae et
efferae multitudini euangelium pro dun t, quae, in omne uitium
natura sua praeceps et sua tarnen quaerens, prius legibus ceu
freno esset continenda coercendaque, quam donanda libertate.
Haec etenim dum neque tempore opportuno neque loco apto
liberius praedicatur, facile in licentiam quiduis audendi uertitur,
quod vulgo fieri uidemus non sine damno nostro. At faxit deus,
ut his calamitatibus aliquando eripiamur et sectemur ea tarnen,
quae sunt ad eins gloriam et nostram salutem. Linguam Erasmicam,
ut primum istuc allata fuerit, mihi coemito, nulla adeo
me uoluptate afficiunt ut Erasmi scripta, quod sint praeter
eruditionem et elegantiam etiam singulari semper modestia insigniter
adornata. Sed cur non sinit ualere Sorbonenses
sopbistas, omnino indignos, qui ab Erasmo uel male audiant?
Herostratus Dianae templum in Epheso adeo multis annis et
opibus totius Asiae exstructum momentaneo incendio perdidit,
ut immortalem sibi famam pareret et nobilis fieret in scelere.
Sic illi p.aTaiiAOYO!, cum sese prorsus illaudatos norint et neque
ulla mentione eruditorum bominum ullaue memoria saeculorum
dignos, Erasmum undique et ingenii felicitate et animi candore
insignem uirum maledictis et conuiciis adoriuntur, ut illius
am'kc-fico.c et defensoriis rescriptis etiam cum sua ignominia toti
orbi cognobiles fiant et immortales. Sed talia sunt Gallorum
ingenia, ut etiam cum dedecore cupiant celebrari. Sed ualeant
leuiculi homines. Tu quoties quoties Erasmo scribes, meis uei-bis
plurimum saluere iubeto. Vaticinium his iunctum tibi dono
mitto. Videtur ille, quisquis fuit, res huius saeculi non omnino
ignorasse, quocunque tandem spiritu edoctus fuerit, de quo ipse
mecum nonnihil dubito. Vale feliciter et scribe ad me saepe;
nam alii omnes cessant. Etiam Menlishoferus meus factus est
in scribendo segnior. Iterum uale! Rauenspurgi, kls. Sextilibus
M.DXXV.
Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 153 ff.
