162
Hora witz.
esse perseuerauit, toütö Iotiv totus sincerus, totus candidus. Quod
ut tibi gratum est, ita mihi iucundum uicissim, te mei non
omnino esse oblitum. Vale Brassicane amantissime et si me
amas, imo si Christum, faue ex animo herbescenti eius euangelio
ac adorato numine precare, ne zizaniorum praetextu impie
eradicetur frumentum. Noli obsequi, si qui abuti uelint tuo
ingenio et stilo, ne cum illis Barabam libertati donare et Christum
cruci süffigere uidearis. IlaXiv sppujo. Rauenspurgi. Eid.
Xbris. An. MDXXII.
Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 141.
LVI. 1523.
Joannes Sapidus 1 Michaeli Hummelbergio S. S.
Incredibile est, quantum ego gratuler silentio erga te meo,
quod quo magis fuit longum ac mutum, hoc plures abs te mihi
literas extudit; scripsisti semel Roma ad me, accepi iam plus
minus tres epistolas istinc ad nos missas, in quibus omnibus
ueteris amici animum ita agnoui, ut nihil unquam maiori uoluptate.
Decretum erat mihi perpetuo silere, quod uidebar
facturus magno meo commodo: amicorum enim officia omnibus
anteponenda puto, sed suspicio mutati mei in te animi institutum
non permisit, ut quam tu ex eo induere potuisses, esto
rusticitatis fuisset. At illud idem quauis ciuilitate mihi quoque
potius fuisset; nam fieri potest, ubi has nugacissimas nugas
legeris meque adeo tibi prodidero, desines tandem Sapido
scribere, desines eum aliquid esse putare, et quod magis timendum,
des inesforte amare. Vide in quot discrimina mos suspicioni,
quam dixi, gestus me adducit. Attamen quocunque modo peccauero,
scio te aequo me animo excepturum siue tacuero, siue
respondero; ita enim mihi perspecta est tua humanitas, ut nihil
aeque. Iam puer, qui mihi per literas tuas tanta diligentia
commendatur, sentiet Hummelbergium apud Sapidum plurimum
ualere. Christo, cuius me (qui tuis est Spiritus) mones, ita me
dedicaui, ut nullus Casus unquam auellere possit. Credere non
1 Der bekannte Sclilettstädter Schulmann.
