Analecten zur Geschichte der Reformation und dos Humanismus in Schwaben, 145
iubenti et corde et anirao te meorum amicorum rj.i-.xdu) 1 et
rationario inscribo et gaudeo non parum, te amico me auctum
esse, quem uero amore prosequar nec prius amare desinam,
quam uita ltac defungar. Igitur studiosissime Osualde perge,
ut coepisti, me uera caritate complecti. Amat me parens tuus,
uir niuei pectoris et integerrimi animi, omnibus officiis me
colit, ueneratur et obseruat, huius tu uelis imitator esse et
amicorum quemadmodum et bonorum simul successor et heres;
xpsxEi yäp xobp xaTBaq axrxEp xvj? oucta?, oüx« xai ~r t q tptAtac Tyjc xaxpixrj?
xXvjpovoaeiv, üq (pvjtJtv ö ’lccy.py.r^c. 2 Quod autem monuisti, ut patri
tua studia commendarem, lubens tibi morem gessi, primum per
literas; nam Rauenspurgo aberam, quando mihi tuae reddebantur,
dein reuersus coram uerbis itidem feci, nec minus diligenter.
Persuasi patrem, ut quas hactenus tuas esse non credidit,
nunc tuas literas constanter credat, xoüx’ euxtv tuo Marte, tuo
ingenio et scriptas et effictas, nec tarnen patrem in hanc sententiam
duxi, sed etiam Coenobitam illum quicum tibi de
monachorum uotis controuersia fuit uel inuitum traxi; qui
certe non amplius suo more acrius obiurgabit, te alienis pennis
w? Aixüxeiov xopaxa gloriari, quo uitio nemo est illo magis obnoxius.
Quid enim in ultima ad te epistola illum auctorem
agnoscit, nisi quod leuiculum est? et audet tantum non in te
coarguere, quod ipsemet nunquam non factitat. Certe quando
eam epistolam legi (omnia namque mihi pater tuus communicat)
ou p.6vov eiq xov capowvtov yebwxa, aXXa xai nie, xov eAeuOspov y-ay/acjAbv
öXoq £x-/_uGs:<; subinde mecum exclamans: O plagiarium insignem,
o mataeologum impudentem, qui alieno sese ornatu uenditat,
alieno ingenio partam laudem sibi uindicat, ac suffurata eruditione
se eruditum foede mentitur. Qui ne modo tibi, uerum
etiam nobis xqj.vbc xai p.£X£wpoq et mirandum quoddam numen
oupavoOev delapsum uideretur, hortatus est clanculum per schedam
patrem tuum, eam epistolam etiam nobis sacerdotibus bic commonstraret,
quod factum illi praeter spem infeliciter cessit, nam
plagium agnouimus et pleraque omnia Joanne Pico furto sublata
deprehendimus, e cuius apologeticis quaestionibus uerbotim
exscripsit, somnians praeter se nimm Picum legisse neminem,
1 Die Hs. jjtuxxaxftu 1 .
2 ,Isocrates 1 p. 1. B.
Sitzungsber. d. pliil.-liist. CI. LXXXIX. Bd. I. Hft.
10
