Analecten  zur  Geschichte  der  Heformation  und  des  Humanismus  in  Schwaben.  105

opibus  et  genere  duxit.  Sed  et  Joannes  Menlishoferus,  consobrinus
  meus,  Constantiae  primis  sanctum  post  pascba  diebus
(y.aP  Aoaöviov  sitcTv)  nuptias  celebrabit.  Is  Constantienensem
puellam  w  ttaoütw  xat  vevst  aequalem  despondit.  Haec  de  fortunis
  nostris,  onoiaie  Toys  vuv  S^opiEV,  hoc  consilio,  ut  tuas  literas
facilius  impetremus,  quibus  de  re  literaria  et  classicis  uiris,
qui  istic  sacras  amplexamur  Musas,  nonnihil  ad  nos  scribas
puto,  quid  parturiant  anuero  seniper  mussitent.  Joanni  Uuolphio, 1
Theseo  nostro,  homini  docto,  faceto  commodoque  im  sp.ou
quo  lepidiorem  non  inuenies  alterum  meis  uerbis  salutem  plusquam
  saluam  dicas  uelim.  Facito  xnemorem  scommatis,  quod  in
illum  ipsum  Romae  febribus  exaestuans  nec  mentis  satis  compos
ob  magnam  aegritudinem  proieci,  ridebit  scio  yzkmix  iwvuwv  xat
äßpbv.  Yale.  Pridie  Eid.  Mart.  MDXVIII.
Fol.  96.

III.  20.  März  1518.
Michael  Hummelbergius  Rauenspurgensis  Joanni  Alexandro
Brassicano  S.
Tuas  literas,  florida  oratione  et  remotiori  lectione  perquam
  elegantes  et  doctas,  V.  Id.  Martiis 2  recepi,  quibus  meas  tibi
placuisse  et  intelligo  et  gaudeo.  Lübens  mihi  obsequeris,  Alexander ­
  amicissime,  laudas  ut  hortabar  parcius,  non  minus  tarnen
effusissime,  copiae  uerborum  parcis;  sed  uno  uel  altero  laudis
quidquid  habes  irajAxijSTjv  effundis.  Uocas  me  y.epaq  ’A|AaA0eia<;  (ut
graece  dixerim,  quod  tu  latine  copiae  cornu)  adeo  quidem  paucis
ceterum  largissimis.  Quippe  quibus  Tidsaq  tö«;  aps-ra;,  ouaca
avSpactv  stow  cAoic  et  omnigenam  eruditionum  abundantiam  contribuis.
  Ego  etsi  tanti  non  sim,  quanti  me  facis  et  tibi  uideor,
laudes  tarnen  hasce,  studia  haec  mea  utcunque  commendantes
non  usque  adeo  respuo,  quin  aequissimis  auribus  acceptas  boni
consulam.  Habent  enim  dulcedinis  nonnihil,  quod  oblectet,  quamquain
  plus  amicae  sint,  quam  uerae.  Epithalamion  tuum  in  nuptias

1  Ob  dieser  Johannes  Wolf  literarisch  thätig  gewesen,  ist  mir  nicht  nachweisbar. ­
  Cf.  über  ihn  übrigens  meine  Analecten  S.  55.  (269.)
/  2  11.  März.