Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 88. Band, (Jahrgang 1877)

Mittheilungen  aus  altdeutschen  Handschriften.

855

sapientes,  pulcherrimi,  pares  uno  cultu,  eodem  vultu  ac  facundia,
ab  Omnibus  dilecti  et  honorati.
Transacto  1  igitur  2  triennio  dixit  Amicus  socio  suo  3  Amelio:
  ,uxorem  mearn  videre  desidero  et  quam  cicius  potero
redibo.  tu  vero  manens  in  curia  regia 4  cave  tibi  ab  ejus  filia,
maximeque  a  nequissimi  comitis  Arderici  fallaci  amicicia,  rufam
barbam  habentis‘. s  quo  verbis 0  annuente  discessit  Amicus  uxorem
suam  visitaturus. 7  Amelius  vero  super  regis  filiam  oculos  injecit
et  eam,  quam  cicius  potuit,  oppressit.  interea  delator  Ardericus,
qui  iniquitate  gaudebat,  Amelium  sic  alloquitur:  ,nescis, 8
karissime  comes,  Amicum  regis  thesaurarium 9  thesauros  10
furatum  esse  et  11  fugisse?  nunc  ergo  12  ini  mecum  fedus  amicicie
et  fidem  meam  super  reliquias  sanctorum  13  accipe*.  quo  facto

1  Ueberschrift  in  V.:  Qualiter  Amicus  Amelium  a  crimine  liberavit  eique
filiam  regis  tradidit.  In  C<jm.:  Wie  Amicus  Amelium  erlöset  von  dem
tod  vnd  in  behüb  bey  seinen  eren  vnd  wie  er  zubracht  daz  im  ward  des
lciinigs  tochter.  Hier  schiebt  K.  ein,  nur  zum  Theil  nach  der  Vorlage  :
der  kunig,  als  geseliriben  stet,  ein  gar  vil  schone  tachter  bet  deu  im
allain  geparn  ward  von  seiner  fraun,  hies  Hildegart;  deu  tachter  deu  was
vein  und  chlar  und  het  auf  ir  zwir  siben  jar.  seclit,  an  dem  hof  was
auch  ain  man  der  aller  frumchait  was  gar  an.  er  chund  wol  pruefen  alle
schand  und  Ardeeius  was  genant,  er  was  ain  graf  von  seiner  art  und
het  auch  ainen  raten  part.  sein  treu  was  aus  der  massen  chlain,  als  noch
das  sprichwart  ist  gemain:  rufus  infidelis  non  habet  partem  in  celis.  in
domo  rufi  nunquam  faeies  tibi  pausam.  des  raten  treu  ist  gar  enwicht,
er  luunbt  auch  in  den  hirnel  nicht.
2  itaque  V.  3  s.  s.  fehlt  V.  4  regis  V.
5  habenti  G.  rufam  b.  h.  fehlt  V.  und  Cgm.  Der  Rath  hat  in  Ogm.  folgende
Gestalt:  vnd  enpfalch  im  daz  er  sich  solt  liiitten  vor  dez  kunigs  dochter,
wann  der  kiinig  lieft  ain  ritter  der  hieb  Aldericus  (so  immer),  der  selb
säch  der  tochter  vast  auff.  Dem  entspricht  es,  wenn  später  gesagt  wird:
vnd  da  daz  (die  Schwängerung  der  Königstochter)  Aldericus,  der  ritter,
innan  ward,  do  ward  er  fro,  darumb  daz  er  doch  ettwas  wyder  in  lieft
gen  den  künig,  und  wenn  Amelius  sein  Geheimniss  nicht  verräth:  ond  do
Amelius  daz  (was  Ardericus  über  Amicus  sagt)  hört,  do  wolt,  er  im  sein
herz  alß  bald  nit  auff  tun.
6  v.  ejus  a.  V.  7  Am.  u.  s.  v.  fehlt  V.  8  nescitis  V.
9  thesaurarium  fehlt.  V.  10  thesaurum  V.  11  et  ideo  f.  V.
12  e.  fehlt  V.
13  Diese  Bestimmung  fehlt  in  K.  und  Cgm.  K.  hat  nur:  nu  se  main  treu  an
aides  statt  —  Cgm..■  nu  bitt  ich  dich  treulich,  das  du  mir  sagst  die
wärhayt,  so  wil  ich  fürbaß  all  trew  und  fruntschaft  zu  dir  han.  Dagegen
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.