Mittheilungen aus altdeutschen Handschriften.
855
sapientes, pulcherrimi, pares uno cultu, eodem vultu ac facundia,
ab Omnibus dilecti et honorati.
Transacto 1 igitur 2 triennio dixit Amicus socio suo 3 Amelio:
,uxorem mearn videre desidero et quam cicius potero
redibo. tu vero manens in curia regia 4 cave tibi ab ejus filia,
maximeque a nequissimi comitis Arderici fallaci amicicia, rufam
barbam habentis‘. s quo verbis 0 annuente discessit Amicus uxorem
suam visitaturus. 7 Amelius vero super regis filiam oculos injecit
et eam, quam cicius potuit, oppressit. interea delator Ardericus,
qui iniquitate gaudebat, Amelium sic alloquitur: ,nescis, 8
karissime comes, Amicum regis thesaurarium 9 thesauros 10
furatum esse et 11 fugisse? nunc ergo 12 ini mecum fedus amicicie
et fidem meam super reliquias sanctorum 13 accipe*. quo facto
1 Ueberschrift in V.: Qualiter Amicus Amelium a crimine liberavit eique
filiam regis tradidit. In C<jm.: Wie Amicus Amelium erlöset von dem
tod vnd in behüb bey seinen eren vnd wie er zubracht daz im ward des
lciinigs tochter. Hier schiebt K. ein, nur zum Theil nach der Vorlage :
der kunig, als geseliriben stet, ein gar vil schone tachter bet deu im
allain geparn ward von seiner fraun, hies Hildegart; deu tachter deu was
vein und chlar und het auf ir zwir siben jar. seclit, an dem hof was
auch ain man der aller frumchait was gar an. er chund wol pruefen alle
schand und Ardeeius was genant, er was ain graf von seiner art und
het auch ainen raten part. sein treu was aus der massen chlain, als noch
das sprichwart ist gemain: rufus infidelis non habet partem in celis. in
domo rufi nunquam faeies tibi pausam. des raten treu ist gar enwicht,
er luunbt auch in den hirnel nicht.
2 itaque V. 3 s. s. fehlt V. 4 regis V.
5 habenti G. rufam b. h. fehlt V. und Cgm. Der Rath hat in Ogm. folgende
Gestalt: vnd enpfalch im daz er sich solt liiitten vor dez kunigs dochter,
wann der kiinig lieft ain ritter der hieb Aldericus (so immer), der selb
säch der tochter vast auff. Dem entspricht es, wenn später gesagt wird:
vnd da daz (die Schwängerung der Königstochter) Aldericus, der ritter,
innan ward, do ward er fro, darumb daz er doch ettwas wyder in lieft
gen den künig, und wenn Amelius sein Geheimniss nicht verräth: ond do
Amelius daz (was Ardericus über Amicus sagt) hört, do wolt, er im sein
herz alß bald nit auff tun.
6 v. ejus a. V. 7 Am. u. s. v. fehlt V. 8 nescitis V.
9 thesaurarium fehlt. V. 10 thesaurum V. 11 et ideo f. V.
12 e. fehlt V.
13 Diese Bestimmung fehlt in K. und Cgm. K. hat nur: nu se main treu an
aides statt — Cgm..■ nu bitt ich dich treulich, das du mir sagst die
wärhayt, so wil ich fürbaß all trew und fruntschaft zu dir han. Dagegen