382
H artel.
starken Macht verbleiben solle. 1 Gelang es, Philipp von einer
Einmischung in diese Verhältnisse fernzuhalten, dann war zu
hoffen, dass Athen, indem ihm die Ordnung derselben zufallen
musste, zwischen Theben und Phokis in einer seinen Interessen
günstigen Weise den Frieden hersteilen werde, indem es beide
neben einander gleichmächtig bestehen liess, um die Politik
beider zu bestimmen. Aber nur nach Erfüllung dieser Hoffnung
konnte Athen daran denken, sich an die Spitze der hellenischen
Staaten zu stellen, ihre in unseligen inneren Kämpfen sich
aufreibenden Kräfte zu einer einheitlichen Macht zusammenzufassen
und der gemeinsamen nationalen Aufgabe, die hellenische
Freiheit und Unabhängigkeit gegen die von Philipp drohende
Gefahr zu vertheidigen, dienstbar zu machen. Es sind Gedanken
einer wahrhaft hellenischen fernsichtigen Politik, welche
Demosthenes erfüllten, und ich sehe nicht, was uns berechtigte,
sie ihm abzusprechen und als das allgemeine Ziel seiner Politik,
die Erhaltung des elenden statusquo zu behaupten, wenn auch
allerdings die Richtigkeit derselben an dem jeden Zweifel
ausschliessenden Massstab thatsächlicher Erfolge nicht abge-1
Dem. jRvKr. § 38 xou yap (btoxtxou auaxavxo; rcoXsp-ou . . . Tcporrov [J.ev
up-sT; outcd StemaOe toaiE <l>coxsa; p.sv ßouXsaöat acoO^vai, xab;sp ou btxata
Tzotoüvxa; ogüjvts;, 07)ßatot<; o 1 oxtouv av £07]aO7jvat izaOoücrtv .... etceiO’ r\
nsXo7:6vv7)ao; owraaa BieuitiJxei, xat ouö’ ol p.taouvxs<; Aaxsoatp.ovtou; ouxto;
’tayuov a>ax’ aveXetv aüxou;, oüO 1 ot Tzpozepov St’ ixefvcov apyovxE; x.uptot xcuv
tto'Xsojv fj<jav, aXXa tu; Tjv axptxo; xat jzocpa xouxotc; xat izapa, Tot; aXXot; arcaatv
gpi5 xat xapay/j.. . (§ 19) tos; os xaXat7:(jjpoup.evoi xo> p.vjxei xou rcoX^pou ot tote
jj.BV ßapst;, vuv o’ axuyei; 0r)ßatot cpavspot rcacrtv 7j<jav avayxaaOrjcro'p.EVOi xaxacpEuystv
icp 1 up.a;, 6 (bOaxiTEo;, tva p.7) xouxo ysvotxo p.rjos auWXOotev at tuoXei;, up.tv
jjlev £?p7jv7jv, ixEfvot; OE ßo7]0aav ETWjyystXaxo. § 260 ff. — Dem. RvdGes. § 34
xou ( JHXt7c::ou Tcapo'vxo; sv IluXat; ijovj -— rjV yap xouxo 7cpwxov aroxvxiov xtov
abtxrpj.axojv, xo xov ( IffXt7:7cov STEtaxfjaai toT; 7tpayp.acyi xouxon;. — So wollte
Demosthenes, dass die Gesandten zur Eidabnahme nach Thrakien reisten,
um Philipp von weiteren Eroberungen abzuhalten a. a. O. § 152 wax 1 ev
ixelvoig Tot; r.oppto xat iXaxxoat xrjv TsXEovsijfav xat xrjv aTCtarxfav tbbvxa; up.a; TCEpt
xtovoe xd)V syy'u; xat p.Et£bvojv, Xsyto Ö's Totxecov xat IJuXtuv, ou ^po7ja£a0at xxX.
a. a. O. § 317 */jV o’ ouo'ev p.aXXov p-sy 1 auxto (ff’tXtew) xaO’ up.cov ouo 1 ouxto
;:pa^at, ei p.7) ( l>a)xsa; aTCoXsf. — § 83 xat p.7)v oxt ya>pi; alXr,<; aicr/uVTjS
xat aoo<*ta:;, rjV xa TEErcpayp.sV syst, xat p.EyaXot xtvbuvot TrEpisaxaatv ex toutcdv
xrjv TcoXtv, paötov betrat. xt; yap oux otbsv upxov, oxt xwv Ocoxetov 7CoXsp.a) xat
xai xuplou; eTvat IIuXoSv ( l>tüxsa; fj xs cbno 07)ßahov aoEt’ ÖTrijp/ev rjp-tv xat xo
u-TjOETEOx’ eXOeTv av Eis; ITeXoTro'vvrjaov p.7jo’ Et«; Eüßotav p.rjb’ Et; xrjv ’AxxtxrjV
ff>iXt7T7Cov [ij.rjb£ Örjßatou;] xxX.