Ueber die Endsilben der altnordischen Sprache.
363
Zweite Periode.
Vor der letzten Silbe.
mahtger (N.Pl.Masc.), malitgumu
(D. Sg. Masc.)
guldhner (N.Pl.Masc.), guldhnumu
(D.Sg.Masc.)
mahtegr (N. Sg. Masc.)
guldhenr (N. Sg. Masc.)
Letzte Silbe.
U fehu (N.A.Sg.), änu, onu (Praep.)
völlu (A. Sg.)
völlun (A. PI.)
forun (3. PI.)
völlur (N. Sg.)
Vor der letzten Silbe.
U södulr (N. Sg.)
iötunr (N. Sg.)
völlumr (D. PI.)
fiöturr (N. Sg.)
öfluger (N.Pl.Masc.), öflugumu
(D. Sg. Masc.)
södula (A. Sg.)
södide (D. Sg.)
iötuna (A. Sg.)
iötune (D. Sg.)
fiötura (A. Sg.)
fiöture (D. Sg.)
Dritte Periode.
Vor der letzten Silbe.
mättkir (N. PI. Masc.), mdttkum
(D. Sg. Masc.)
gullnir (N. PI. Masc.), gullnum
(D. Sg. Masc.)
mättigr (N. Sg. Masc.)
gullinn (N. Sg. Masc.)
Letzte Silbe.
fe (N. A. Sg.), an, on (Praep.)
voll (A. Sg.), sunu Sölvesborg,
Helnaes.
völlu (A. PI.)
fort/ (3. PI.)
völlr (N. Sg.)
Vor der letzten Silbe.
södidl (N. Sg.)
iötunn (N. Sg.)
völlum (D. PI.)
fiöturr (N. Sg.)
öflgir (N. PI. Masc.), öfigum
(D. Sg. Masc.)
södul (A. Sg.)
södli (D. Sg.)
iötun (A. Sg.)
iötni (D. Sg.)
fiötur (A. Sg.)
fiötri (D. Sg.)