276

Ho  rawi  tz.

tione  digna  memoria.  Quem  uel  tu  speciosum  ducis  non  tarn
bonarum  literarum  eruditione  quam  ergo  doctos  et  bonos  ainore
pro  uiribus  aemulari  et  s’i  ys  jj-oina'.  EÖehoucn  superare.  Recte  hoc
quidem  mea  sententia  et  cum  tua  maxima  laude.  Decorum
enim  profecto  filium,  ut  bonorum  ita  et  amicitiae  heredem  esse.
Quod  Graeciae  oratorum  comptissimus  Isocrates  inquit  TcpsTtrst
ydp  "tobe  uatSai;  £>axep  ousia?  ootui  v.a\  -ri]?  zOJac  xcapmrjc  x,Xr)povop.etv,
  illud  etiam  non  minus  approbos,  nihil  enim  nos  adeo  immortali
  gloriae  et  (ut  ille  inquit)  diuitibus  consecrat  insulis,  ut
multiiuga  lectio,  docta  lectorum  editio  et  lingua  potentium
uatum.  Quae  semper  xsipa  zrjp  dÖävaxov  p.v/j[j.r ( v  xa-taXekeiv,.
semper  eftingit  et  excudit  aliquid  (ut  Horati  uerbis  utar)  1  aere
perennius  regalique  situ  pyramidum  altius,  quod  non  imber
edax,  non  Aquilo  impotens  possit  diruere  aut  innumerabilis  annorum
  series  aut  fuga  temporum  xdvÖ’  §s  p.ay.poc  y.ä'ia.p'<S)\i:rßoq
y.ai  ö  p.sya;  ypovoc  p.apaivet  te  v.a\  cpAsyei  ut  Sophocles 2  ait.  Itaque  vrfi
T-pa'/.i'.'/.fiZ  apzrrfi  te  iratSeia?  te  o  v.krßo'/bp.oq  pro  felicissimo  ingenio
tuo,  pro  optima  indole  tua  omnes  neruos  intende,  xat  xavra
Aiöov  vJ.'iv.,  quae  in  parente  spectata  fuere:  in  te  sint  non  minus
miranda,  ut  paternas  uirtutes  turpi  ignauia  non  obliteres,  sed
iuncta  eloquentiae  sapientia  illustriores  efficias.  Eo  consilio  doctos
gratissimo  tibi  amore  obstringes  omnes,  simulque  ad  praesidium
  et  dulce  decus  tuum  uelint  nolint  coges,  me  cumprimis,
qui  tuo  ingenio  outo)  Osaxsatu  oip.ai  ev  w  ocuty]  tjocpfa  ante  pilos 3
vjv,  ita  applaudo  et  congratulor  ut  quam  maxime,  qui  te  non
tarn  meo  amicorum  rationario,  quam  me  tuo  inscribi  cupio.  Si
enim  tibi  laudi  futurum  arbitraris,  te  meis  adnumeratum,  nae
ego  pulchrum  censebo  me  inter  tuos  non  imo  subsellio  honoratum.
  Quid  multa?  Certo  habe  me  tui  loco  parentis  constanti
ueroque  amore  te  complecti,  quidquid  sum,  tuum  esse  et  quidem ­
  perpetuum,  oti  t&?  töv  cxouSaiuv  qC/dac,  ouo’  oev  6  xa?  aioiv
Xefcjisiev  vmx’  ’I(jsypäTY)v  ewcslv.  Carmen  tuum  perplacet,  non  quia
me  laudibus  uehat,  sed  quia  doctum,  uenustum  et  omnibus  numeris
  absolutum.  Quae  in  illo  mihi  tribuis  non  omnino  agnosco

1  Horaz  Carm.  III.  30.  1.  ff.
2  Sophokles  Ajas  714.
3  Persius.  Uebrigens  cf.  Erasmi  Adagia  694.  706.