Analecten  zur  Geschichte  des  Humanismus  in  Schwaben.  (1512—1520.)  27o
Si  dea  quae  terrae  latos  metitur  honores
Climata  cui  certo  singula  nosse  modo,
Inde  Pericleis  beriesuada  Polymnia  uerbis
Si  quem  Nestoreo  seu  iuuat  ore  uirum,
Uraniae  si  cui  stellata  uolumina  coeli
Pandit  et  astrigero  uertice  monstrat  iter,
Calliope  si  quem  fouet  unica  uita  sororum
Maeonia  cantans  ardua  gesta  ckely,
Si  quis  nutrit  anum  graecam  Cyllenius  hebes,
Si  cui  flammanti  mittit  ab  axe  merum:
Disperam  si  non  meus  est  hic  ore  MICHAEL
Neleo  Suadae  casta  medulla  Deae,
Dispeream,  si  non  coeli  de  uertice  missus
Aduena  diuini  uiuit  honoris  humo,
Dispeream  si  non  doctus  tenet  omnia  Musae
Quaeue  docet  madido  crispus  Apollo  specu.
Nemo  sacerdotes  Nili  caliceque  bibentes
Tantalea  nemo  laudet  ab  arte  Magos.
Plic  nobis  orbis  honos  duce  Christo  surgit  ut  atris
E  tenebris  multo  lumine  clara  dies:
Tantum  laudis  erit,  fidei  tarn  gloria  magna
Quam  sibi  contribuit  nomina  magna  fides.
Parnassus  celebrat  Phoebum,  Aegyptus  Osirin
Cum  tacito  adiungit  mystica  dona  Deo:
Hunc  patriae  multis  decorabunt  laudibus  ore
Cum  Phrygios  pandent  nurnina  laeta  chelys.  1
Tubingae  Anno  MDXVII.  Mensis  VIIIIBRIS.  Die  XI.
Diui  Martini.
Aus  dem  Cod.  lat.  Monac.  4007,  fol.  92  b.  ff.
Ravensburg.  XL.  13.  November  1517.
Michael  Hummelbergms  Rauensburgensis  Ioanni  Alexandro
Brassicano  Suo  Salutem.
Quod  me  dulcissimus  olim  parens  tuus  Ioannes  Brassicanus
  grammaticorum  nostri  saeculi  literatissimus  arctissimo
amore  complexus  sit,  eius  omnis  humanitatis  plenissimae  literae
testantur,  quas  ueluti  gemmas  maximi  aestimatas  inter  amicorum
  monumenta  et  literariam  supellectilem  diligenter  asseruo.
Lego  etiam  nonnunquam  non  sine  toü  Ypd'iav-o?  multa  recorda-'

  Die  Hs.  hat  eholos.