258

Horawitz.

Paris.  XXIV.  10.  Öctober  1513.
Iodocus  Badius  Ascensius  Michaeli  Hummelbergio  suo
Salutem.
Gratae  nobis  fuerunt  et  sunt  literae  tuae  quas  ad  Kal.
Augusti  ad  nos  dedisti,  mihi  quidem  propter  certissimam  significationem
  perpetui  tui  in  nos  et  in  literas  ipsas  amoris,  Fabro
etiam  iucunde  propter  ea,  quae  de  Sophita  scripsisti.  Minus
tarnen  nostrae  fuerunt  incundae  propter  tristissimum  de  Erasmo
nostro  nuntium,  melius  autem  adhuc  speramus  de  eo.  Nam  certo
scimus,  qui  ad  nos  usque  increbuit  de  obitu  eins  ante  kls.
Iunii  fuisse  uanum  et  mendacem,  cum  post  illas  ab  eo  epistolam
luculentam  ab  eo  scriptam  acceperimus.  Faber  et  Fortunatus
iubent  te  ualere  et  saluere.  Scripsisset  Faber  sed  valetudinarius
  est  iussitque  partes  suas  utcunque  obirem.  Habemus  plusculos
  dialogos  Luciani  recentius  ab  Erasmo  translatos  quos
propediem  impressuri  sumus, 1  et  Franciscum  Barbatum  de  re
uxoria  leges  connubiales  alterius,  Lucubratiuneulas  non  poenitendas
  Geruasii  Chuaeni  discipuli  Erasmi  nostri  cum  quibusdam
  Erasmicis,  Sallustium  ab  Aleandro  et  Aemilio  accuratissime
  post  Aldum  ad  exemplar  uetustissimum  recognitum. 2  Imprimimus ­
  Liuium  cum  decem  exemplaribus  collatum  et  mille
asteriscis  elucidatum.  Sunt  et  alia  nuper  emissa  quorum  to  participem
  fecero,  si  tabellarium  habuero.  Yale!  E  Chalcographia
nostra  VI.  Idus  Octobris  MDXIII.
Aus  dem  Cod.  lat.  Monac.  4007,  fol.  48  b.
Paris.  XXV.  11.  October  1513.
Hieronymus  Aleander  Mottensis  Michaeli  Hummelbergio  S.
Salutem.
IIoc  tantum  scribo  me  non  posse  tuis  epistolis  et  elegantissimis
  et  amoris  in  me  plenis  pro  dignitate  et  uoto  tuo  respondere;
  in  causa  est,  nescio  quod  nunc  impressoribus  trado
1  Es  ist  die  Ausgabe  von  1514  gemeint,  für  die  man  damals  Vorbereitungen ­
  traf.
2  Die  Aldina  erschien  1509,  in  demselben  Jahre  auch  eine  Editio  Ascensiana,
  während  die  Editio  princ.  Ven.  1470  erschien.