Analecten  zur  Geschichte  des  Humanismus  in  Schwaben.  (1512—1520.)  243

funditus  exstirpabis.  Vinces  et  bello  Tartariae  Imperatorem
magnum,  sed  uelim  in  omni  terra  tua  iustitiam  ipsam  exerceas,
quo  deum  auxiliatorem  merearis  habere.  Ab  occidente  etiamnum
  rex  exsurget,  qui  potenti  manu  Barbariam  ipsam  Africamque
  quassabit,  cuius  nomen  ab  hac  litera  latina  F.  exordietur,
hie  Barbariam  Africamque  omnem  potenter  expugnabit.  Quo
audito,  carissime  tili,  et  tu  in  Babyloniam  et  Alexandriam  arma
moueto  et  sine  ulla  resistentia  atque  strage  regiones  illas  tuae
potestati  facile  subdes.  Hunc  itaque  regem  tibi  in  uerum  patrem
assigno,  ipse  namque  ad  rectam  ueramque  fidem,  quae  sancta
est  te  conuertet.  Quamprimum  autem  conuersus  fueris,  fides
illa  in  toto  terrarum  orbe  tum  quam  unquam  antea  maior
futura  est.  Et  uos  duo  simul  iuncti,  sacrum  illud  domini  1
sepulcrum  ex  perfidorum  manibus  recipietis.  Haec  ille  iilio
testamento  reliquit.  Ex  quibus  unum  iam  adimpletum  fertur,
siquidem  Tartariae  Imperatorem  cum  iilio  eins  proelio  deuicit
et  utrumque  neci  tradidit,  quorum  recisa  capita  Turcae  alterum
Sultano  in  tremorem  et  ignominiam  transmisit.  Aiunt  item
hunc  Juniorem  Esmahelem  (quem  nostrates  Sophy  uocant)
XXI1II  annorum  esse  uirum  optimis  moribus  iustitiam  inter
suos  quam  plurimum  fouere  et  bonos  ehristianorum  ritus  passim
obseruitare,  sed  nondum  Christo  per  baptisma  uiuere,  uerum
Deum  reriun  omnium  opificem  et  mane  et  vesperi  hac  oratiuncula
  contiteri:  Laus  Deo,  laus  Deo  omnipoteriti!  arma  habere
uexillum  rubrum,  cruce  insignitum  aurea,  quam  et  in  capitis
diademate  gestare  solet.  Utinam  atque  utinam  uiuificam  Domini ­
  nostri  JESU  CHKISTI  crucem,  qua  salus  nobis  operata
est,  a  se  agnitam,  in  corde  puro,  sincero  et  diuinae  gratiae
lumine  irradiato  iugiter  meditetur,  liuic  haereat,  hanc  in  salutem
  animarum  ubique  perferat,  in  hac  glorictur,  in  qua  sola
spes  et  eorona  gloriae  reposita  est  et  quae  aeternae  uitae  brabeum
  2  largitur,  quod  aliquando  consequi  nobis  liceat  per
gratiam  eius,  qui  Deus  manens  ob  delicta  nostra  homo  nasci
et  in  cruce  insons  pro  omnibus  sontibus  mori  uoluit.  Cui  laus
honor  et  gloria  in  saeculorum  saecula.  Amen.  Ceterum  prae-1
  ,domini“  ist  erst  später  statt  des  gestrichenen  ,Christi“  in  den  Text  gesetzt.
2  Der  Ausdruck  ist  dem  Neuen  Testamente  entnommen;  es  ist  die  Latinisirung
  von  ßsaßeiov  (praemium).