236

Hör  awi  tz.

quibus  mirum  in  modum  oblector.  Tametsi  hebraicae  literaturae
  omnino  ignarus  sim,  cuius  elementarias  solum  literas
dignosco,  tarnen  huiusce  sura  amantissimus;  quod  ab  hoc  tamquam
  limpidissimo  purissimoque  fonte  omnem  sacrosanctae
disciplinae  uim  et  rationem  fluere  intellegam,  in  qua  diuinis
literis  et  sacrae  lectioni  dediti  sua  primordia  altius  repetere  et
ualidius  fundare  queant,  non  secns  ac  qui  dicendi  rationem
adipisci  conantur,  graecas  literas  multo  hauriunt  sudore,  quo
dicendi  copiam  ex  his  uberiorem  consequantur.  Eas  enim  ipsas
uiris  latinis,  qni  ceteris  sese  praestare  Student,  non  minus  necessarias
  quam  utiles  putant  omnes.  In  quibus  (quod  obiter
scripserim)  Beatum  nostrum  Rhenanum  utriusque  studiosissimum
Basileae  boc  anno  sub  F.  Io.  Conone  Norimbergensi  Diui  Dominici
  monacbo  et  utriusque  linguae  apprime  docto,  tantam
breui  diligentiam  adhibuisse  constat,  ut  graecos  auctores  quosuis
latina  colonia  facillime  possit  donare.  Quod  Nazianzeni  ad  Themistium
  epistolae,  quas  adeo  lepide  et  concinne  transtulit,  ut
ipsissimam  graecam  uenustatem  expresserit  commonstrant.  Sed
ad  hebraica  repedemus,  quorum  me  amantissimum  dixi,  non
quod  illis  praesentaneo  studio  insudem;  qui  enim  id  sine  praeceptore
  facile  possem?  touxo  yap  sp,o'i  dSüvaiov.  Non  enim  generosum
  illud  Augustini  mibi  ingenium,  qui  sine  praelegente
liberales  artes  omnes  et  legit  et  intellexit  sineque  (ut  dicitur)
cortice  in  tarn  alto  uastoque  maris  pelago  natare  1  didicit,  sed
quod  stridentium  atque  anhelantium  hebraicorum  uerborum  studiosissimum ­
  sectatorem  futurum  me  pollicear,  si  olim  praeceptor
  contingat,  quem  ob  rectam  imprimis  literarum  pronunciationem
  optauerim.  Qui  si  etiam  deerit  diuino  tarnen  auxilio
fretus  (nihil  enim  adeo  non  spero  y.Vuy.  gor’  äekmo»  oücev)  et  Capnionis
  nostri  utcunque  doctissimi  grammaticis  rudimentis  et  familiari
  boc  in  psalmos  aliquot  commentariolo, 2  quo  ceu  mansum  (ut
paroemia  est)  in  os  inserit, 3  adiutus  Ultimos  conatus  exponam
nihilque  intentatum  relinquam,  quin  zävza  X(0ov  y.ivü  ■*  et  omnia

1  Horaz  Sat.  1.  4.  120;  Erasmi  Adagia  274.
2  Ueber  Reuehlin  de  rudimentis  hebraicis  cf.  Geiger  J.  Reuchlin  S.  llOf,
über  die  ,Busspsalmen*  desselben  ibid.  133  f,
3  Varr.  140.  12.
4  Plin.  ep.  1.  20,