306
Bischoff.
gracie civiwm subiugavit, ita tarnen, si umquam excederet, contra
predictum, prout est prescriptüm, noscitur condempnatus.
Oefter wird nur die Begnadigung 1 kurz notirt. So schliesst
der oben S. 301, Z. 7 abgedruckte Eintrag: Nota quod Beimtreiber
u. s. w. mit folgenden Worten: Et quamvis pluries suis
excessibus et insultenciis contra civitatem peccaverit, tarnen omnia
ei indulsa sunt, ut, cum minutissimo deprehensus fuerit excessu,
tamquam proscriptus civitatis habeatur. — An die oben S. 291, Z. 31
mitgetheilte Proscriptio des Jesco fil. Sinconis schli essen sich
folgende Worte: Indulso hiis omnibus promisit se nunquam facere,
si umquam hoc faceret, deberet amputari sibi collus, et sic circa
omnes causas promisit. — Einmal heisst es: Hec indultafuerunt
et promisit se nunquam facere secundum formam capitalis sentencie.
Auch der nachstehende Eintrag scheint mit einer Begnadigung
zusammenzuhängen: Item eodem anno (1354) Andreas fr ater
Sleychenchaufonis et Elblinus cognatus ipsius se frivole et maliciose
opposuerunt iudicio nocturno tempore et famulis Ogerii advocati,
ipsis senvper malum machinantes et minas incutiantes. Et tum
accusati fuissent coram iuratis in pleno consilio de Jmius modi
insulenciis audiente et presente fratre suo Friderico, qui inter
cetera se expresse coram advocato et iuratis exonoravit ab eo
Andrea et penitus ipsum abnegavit, quod volgariter dicitur geeusent.
Et ädern Andreas promisit ibidem, quod si umquam excederet
contra iudicium et iuratos, quod tune pevdidisset collum.
Auf eine Begnadigung ist vielleicht auch der folgende,
im zweiten Theile des Buches stehende Eintrag zu beziehen:
A. d. 1369 dom. Quasim. Albertus de Praga, pridem civis olomucensis,
coram domino Petro Hecht in domo Wenczeslai advocati
promisit firmiter sincera fide sine dolo summo iure capitis per
amplius temporibus in futuris, nullum civem Olomuc. in et extra
civitatem arrestare et impedire casibus quibuscunque, nec eciam
civitatem in aliquod dampnum depertare.
Merkwürdigerweise iindet sich in diesem Stadtbuche eine
Urfehde noch aus dem Jahre 1497, nachdem durch fast siebenzig
Jahre nichts in dasselbe eingetragen worden war. Dieselbe
gelobte mit Hand und Mund Andreas Funk von Neisse, der
wegen Injurien gegen den Bürgermeister und Andere ,in der
herren zucht‘ gesetzt, aber daraus und von Strafe durch
hoher Herrn Bitten befreit worden war. Für Zuhaltung seines