Das älteste Olmützer Stadtbuch.
299
Derartige Einträge, wie sie hier oben unter a, b, c, mitgetheilt
wurden, bilden etwa vier Fünftel der sämmtlichen strafrechtlichen.
Der Rest dieser besteht zumeist aus Notizen über
Denunciationen, Anklagen, über Excesse vor dem Rath oder
Gericht u. dgl. Da sich bestimmte feststehende Formeln für
dieselben nicht ausgebildet hatten, ist eine genauere Sonderung
und Gruppirung dieser Vermerke kaum möglich. Doch soll
bei den folgenden Mittheilungen versucht werden, das juristisch
Beachtenswerthe, auch dieses Theiles der ersten Abtheilung des
Stadtbuches zu möglichst vollständiger und übersichtlicher Anschauung
zu bringen.
Einzig in seiner Art ist der nachstehende, leider sehr
schlecht geschriebene, Eintrag: Anno lxx° (1370) circa f. natiuit.
b. virginis accidit (?) Petro Rintfleisch aduocato, Hancone magistro
ciuium, ceterisque consulibus et iuratis. Veniens in presenciam
aduocati, consulum et iuratorum Jesco Harflechter cum suis sociis
Peter Rubendunst, proponens querulose super Jesconem Subonem
purchrauium de Hobuk (!) in sui presencia, quod ipse Subo ipsum
Jesconem Petrum Rubendunst cum suis sociis in publica strata prope
Wissowicz predonice spoliauit, dicens ipse Jesco: tu Sub, tu desecasti
mihi manibus tuis cum securi cistam meam et currum (?)
meum, recipiens mihi ex cista meas res siue bona. Qui Sub respondit,
mitte me fecissem, et Jesco statim protestatus fuit aduocato et
iuratis, et cum hoc ductus fuit ad subiudicem tenendus captiuus.
Deinde dictus Jesco cum suis petiuerunt pro iure pie et propter
deum. Extunc statim aduocatus presedit iudicio cum modernis et
senioribus iuratis quos habere poterat. Tune Jesco cum suis predictis
veniens ante iudicium contestatum proponentes querulose, dicentes:
Domine aduocate consules et iurati! dignemini audire. Conquerimur
omnipotenti deo summo iudici, deinde serenissimo principi
et domino terre huius, deinde aduocato consulibus et iuratis et Omnibus
diligentibus iusticiam et prosequentibus iniusticiam super
istum Subonem, qui presencialiter ajfuit, quod ipse Sub in publica
regia strata prope Wissomcz suis cum complicibus me cum meis
sociis predonice spoliauit; dicens insuper ad Subonem: tu Sub desecasti
mihi cistam meam et currum (?) meum (?) res siue bona mea
propriis manibus tuis. Nam probare adhuc potero iuratis, quod
currus (?) meus est sectus et fractus. Aduocatus Subonem interrogans
dicens: Subo, hohes tu quid uersus ista dicere ? Qui respondit