Zur Biographie und Correspondenz Johannes Reuchlin’s.
175
Dixeris profecto illos rectius otaßoAoY.ouc qui nihil aliud norunt
quam uariis sese calumniis traducere et rudi etiam uulgo esse
ludibrio,— quid? immo offendiculo maximo. Vide tu quam probe
ingeniosi discipuli callent dogmata sui magistri, qui non modo
uerbo lacessitus sed etiam alapis pugnisque percussus nunquam
maledixit, nunquam malum pro malo reddidit, sed indigna
omnia perpessus, mansuetus tanquam ouis ad mactationem
ductus est et per crucis ignominiam sibi laudem, nobis salutem
peperit. Uli uero praecepta poetis insania plus iusto irritabiles,
quidquid non eonfestim arridet, calumniantur. Si eos uel
minimo offenderis, nullam bestiam uirus adeo euomere ut illos
experieris. Sed dii sanam illis restituant mentem nec sacrae
et deispirae Theologiae semper sint dedecori. Vale feliciter.
Ex cöenobio Wingarten, pridie Kls. Xbr. MDXIX.
Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 116.
Ingolstadt. XXXIV. 3. Januar 1520.
Ioannes Reuchlin Phorcensis LL. Doetor Michaeli Hummelbergio
Rauenspurgensi S. D. P.
Accepi suauissimas literas tuas, facundissime Michael, in
causa non admodum suaui bellorum et pestilentiae 'hj'/vjc X6tcy]
•/.ap,oijaY)<;. Ego uero et gladium fugi et pestem, non rediturus
quousque clementiora sint omnia, de quo multa tecum dissertare
conarer, si non me plures aurigae nunc alius alio properantes
scribentem obruissent. Nam heri et hodie plus epistolarum
in uarias regiones mittendarum quam duodeuiginti manu
mea scripsi. 1 Quare nihil te dignum eloqui iam possum, tot
imaginationibus occupatus. Hoc autem ne ignores uolui: ad
VH. Id. Nouembres abii domo et cessi naturae hominumque
furori; saeuiebat enim dira epidemiae lues et transcendi harcynium
iugum migrans in Boios, ubi gratia deo offendi purum
aerem, et fluuium Danubium salubrem. Quare Anglopolim
elegi, ut inter doctos uersarer, 2 ubi mihi soli c.ano et Musis
1 Die arge Notli, in welche die grossen Männer durch die Ueherproduction
der Epistolographen kamen, hat Erasmus in seinem Briefe an Mosellanus
(Basler Ausgabe p. 240) geschildert.
2 Ingolstadt war damals freilich nicht mehr in seiner Glanzperiode; Aventin
war fortgezogen, um in Archiven zu forschen, die ,SodaIitas literaria
