Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 85. Band, (Jahrgang 1877)

142  Horawitz.
Othmarus  Nachtgall? 1  Transtulit  e  graeco  Luciani  dialogos
deorum.  Erasmi  nouum  opus  absolutum  est,  sed  non  uidi 2
Capnio,  Pirckhaimerus,  Trithemius  omnes  noua  opera  ediderunt. 3
Eobanus  Hessus  poeta  Erphurdianus  Heroidas  edidit, 4  quas

1  Ottomarus  Lnscinius  aus  Strassburg  (1487?  geboren),  Schüler  Wimpfeling’s,
  sehr  talentvoll  und  nicht  ohne  Verdienste  um  die  griechische  und
lateinische  Sprache,  fiel  später  von  der  Sache  des  Fortschrittes  ab  und
erregte  die  früheren  Freunde,  besonders  durch  sein  den  todten  Hutten
schmähendes  Epigramm.  Dieses  Epigramm,  das  am  Ende  (Strobel,
Miscell.  IV,  p.  61)  für  eine  Schmähschrift  hält,  die  er  noch  nicht  habe
entdecken  können,  und  das  auch  Bücking  (Suppl.  409)  nicht  kennt  (Res
ita  explicanda  uidetur,  ut  non  libris  editis  sed  sermonis  habitis  [als
Prediger  der  Fugger  zu  Augsburg]  reformandae  doctrinae  studiosis  uiris
male  dixerit),  wird  von  Hummelberger  unter  dessen  Gedichten  (Cod.  lat.
Monac.  4007,  fol.  171b)  mitgetheilt.  Es  lautet:
Udalrici  ab  Hutten  Equitis  germani,  iam  apud  Manes  fastidientis
suos  titulos  Epitaphium,  per  Othmarum  Luscinium.
Rhetor  eques  uixi  et  Germanus  nomine,  nescis?
Dicax,  sacrilegus,  dein  temulentus  eram
Iamque  silens  factusque  pedes  sum,  denique  Gallus
Fatum,  pauperiem,  hinc  ulcera  tetra  ferens.
At  male  quum  dixi,  non  strenuus,  integer  et  non
Quum  fuerim,  frustra  haec  nomina  pulchra  gero.
Diese  bubenhaften  Verse  richten  nur  den  Schreiber  derselben;  mit
Recht  schrieb  Hummelberger  dagegen  (,Et  uerius  et  melius 1 ,  sagt  er
selbst):
Epitaphium  Ulrichi  Hutteni  Equitis  Germani  iam  apud  Superos
gestientis  suis  titulis.  Per  M.  Humelbergium.  Verso  stilo.
Rhetor,  Eques  uixi  et  Germanus  nomine,  nescis?
Glarus,  magnanimus,  sobrius  usque  fui.
Mortuus  at  iam,  sum  felix,  diuesque  beatus,
Una  cum  superis  lucida  regna  tenens.
Ac  bene  quum  dixi,  perstrenuus,  integer  atque
Quum  fuerim,  iure  haec  nomina  pulchra  gero.
2  Wird  wahrscheinlich  das  Werk:  L.  Annaei  Senecae  sanctissimi  pliilosophi
  Lucubrationes.  Basel  lölö,  sein,  doch  ist  es  bei  der  grossen  Fruchtbarkeit ­
  des  Erasmus  und  den  vielen  Editionen  der  Jahre  1514  und  1515
freilich  nicht  sicher  hinzustellen.
3  Das  Werk  Reuchlin’s  ist:  S.  Athanasius  in  librum  Psalmorum.  Tubingae.
Ansbelm  1515;  das  Pirkheimer’s:  Lucianus  de  ratione  conseribendae
historiae.  Nürnberg  1515;  das  des  Tritthemius  das  Compendium  primi
voluminis  Annalium  de  origine  Francorum.  Mainz  1515.
4  1515  erschien  zu  Erfurt  Eoban  Hesse’s  Hymnus  paschalis,  die  Heroidum
cliristianarum  epp.  Lips.  Lotter  1514.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.